Leveren informele zorgverleners tweederangs zorg?

Ik vraag me oprecht af waarom er verschillende tarieven gehanteerd worden voor dezelfde taken. Het blijkt dat er afspraken zijn bij gemeenten en zorgverzekeraars om maximale tarieven vast te stellen voor het leveren van informele en formele zorg. En daar zit dus een behoorlijk verschil tussen.

Het gaat hier over tarieven die uitbetaald mogen worden vanuit een PGB (Persoonsgebonden Budget). Op zich snap ik best dat een professional in de zorg meer betaald krijgt als deze specialistische zorg biedt of voorbehouden handelingen uitvoert. Maar zelfs als een informele zorgverlener is opgeleid, dan kan deze geen aanspraak maken op het formele tarief van € 66 en moet deze het doen met € 22 per uur. Zodra je tot het sociale netwerk behoort, gaat het uurtarief dus drastisch omlaag.

Maar zelfs als het handelingen zijn die iedereen kan doen, dan nog moet de informele zorgverlener het doen voor de helft van de prijs. Zo heb ik ooit een indicatie aangevraagd voor de persoonlijke begeleiding van mijn moeder. Dit was een langdurig en vermoeiend proces. Een PGB is me niet gelukt, maar stel je voor dat we deze wel hadden gekregen. Dan had ik als informeel zorgverlener maximaal € 22 per uur mogen declareren, terwijl de formele zorgverlener hiervoor € 43 per uur in rekening mag brengen. Dit is voor mij niet te begrijpen.

Gevoelsmatig wordt met het lagere uurtarief direct de boodschap afgegeven dat de geleverde zorg door informele zorgverleners minder waard is. Zijn zij in het zorgsysteem dan echt tweederangs zorgverleners? Ik vraag me af hoe dit ooit ontstaan is en waarom het zo vasthoudend in stand wordt gehouden.

De gedachte dat iedereen in gelijke gevallen gelijk moet worden behandeld, gaat hier dus niet op. Er wordt dus een duidelijk verschil gemaakt. Niet op basis van kwaliteiten, maar op basis van de sociale verhoudingen. Met de vergrijzing op komst en een grote druk op de zorg, lijkt het me noodzakelijk om deze uitgangspunten te herijken. Het is belangrijk dat we iedereen op de juiste waarde schatten.

 

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Niet alleen dat we een tweederangs tarief krijgen telt het inkomen van de gegeven zorg mee bij de vaststelling eigen bijdrage WLZ. Natuurlijk vind ik het logisch dat ik inkomstenbelasting moet betalen. Maar dat dit stuk
    Oké inkomen meetelt voor de eigen bijdrage WLZ vind ik een extra strafkorting.zonder dit inkomen zouden wij 65 eur betalen per mnd. Met mijn inkomen betalen wij 345 Eur. Ik lever dus nog extra 19% in.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top