skip to Main Content
Leve De Bewindvoering – Aletta Blogt Over Haar Zorgintensieve Kinderen

Leve de bewindvoering – Aletta blogt over haar zorgintensieve kinderen

Mijn dochter woonde al begeleid toen zij op een bepaald moment bij mij zat te eten en vertelde dat zij deze dag het contract ging tekenen zodat ze onder bewind zou komen te staan.
Ik verslikte mij bijna in de bruine bonen toen ze mij dat vertelde.
“Wat??? Gaan ze je onder bewind zetten? Zijn ze nou helemaal van Lotje getikt! Waarom is dat??” riep ik verontwaardigd uit.
“Tja, mam, zij vonden dat beter en het leek hun geen goed plan dat jij mijn financiën zou doen want als we dan ooit ruzie krijgen kan ik niet meer bij mijn geld”.
Wel potverdorie. Dat vergde om een pittig gesprek met de begeleiding en mijn dochter van 18.
Dat had heel wat voeten in aarde want mijn dochter was immers 18 en als ik een dergelijjk gesprek aan wilde gaan moest mijn dochter toestemming geven. “Ze is meerderjarig en mag zelf beslissen of jij als moeder daar bij kunt zitten of niet”.
Ik begrijp wel dat de begeleiding mij er niet bij wenste te hebben. Ik ben namelijk nogal mondig en heb een uitgesproken mening over zaken.
Mijn dochter zag geen probleem in mijn aanwezigheid ( behalve dat ze al wist dat zij zich ter plekke dood zou schamen voor mij) en zo gebeurde het dat ik om tafel zat met de begeleiding, met een bewindvoerder en mijn dochter zelf.

In het gesprek werd piekfijn uitgelegd wat de reden was dat zij (!) meenden dat het goed was dat mijn dochter onder bewind zou komen. Ze hadden het contract al klaar liggen en het kon zo getekend worden.
Ook werd duidelijk dat deze partijen al twee keer een gesprek hadden gevoerd met mijn dochter om haar te overtuigen van het belang van bewindvoering.
In het contract stond ook vermeld dat de kosten van bewindvoering neerkwamen op € 60,00 per maand.
“Zeg, is dit een manier om elkaar werk te blijven verschaffen ofzo? Want mij is de reden van onder bewindvoering stellen helemaal niet duidelijk” was mijn vraag.
De dames begeleiding en bewindvoering hadden het lastig met mijn vragen.
“Is dit wat jullie hulp verlenen noemen? Iemand onnodig op kosten jagen? Want ik zie geen enkele reden om haar onder bewind te stellen. Ze heeft geen schulden, is zuinig en ze heeft MIJ!”
Het onder bewind stellen is dus ter plekke afgeblazen, gelukkig.
Voor mij was dit weer zo’n ijkmoment. Wanneer je hulpverlening krijgt, heb je daar hulp bij nodig.
Mijn dochter heeft inmiddels een volwaardig salaris, werkt 40 uur in de week, heeft een half jaar geleden een spiksplinter nieuwe scooter kunnen kopen en heeft een leuk spaarcentje.
Leve de bewindvoering…..of toch maar niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X