Foto © Claudia Otten

Langzamerhand komt alles goed

Vanaf de dag dat mijn vrouw haar definitieve woonplek kreeg kwam er ontzettend veel op ons af wat geregeld moest worden. Sinds gistermiddag kan ik schrijven dat alles tot zover geregeld is. Ik heb een eigen bankrekening voor mijn vrouw geregeld, alle verzekeringen op het nieuwe adres van mijn vrouw gezet, belastingdienst wijziging fiscaal partnerschap verzocht en onze uitkeringen geregeld. Onze uitkeringen zijn nu gescheiden waardoor mijn vrouw een leef en kleedgeld regeling gaat krijgen. Dat is maandelijks best een hoog bedrag welke ik haar nooit zou kunnen geven. Mijn UWV WIA uitkering is nu geregeld op bijstandsniveau. Ik kan het nog steeds moeilijk begrijpen, bijstandsniveau na al de jaren werken gecombineerd met mantelzorg. Maar, ik ben blij dat financieel mijn vrouw het goed heeft. Volgend jaar kan ik vrijstelling vragen omtrent de gemeentelijke belastingen. Hopelijk kan ik dan ook een stadspas aanvragen waardoor ik op bepaalde dingen wat korting kan krijgen, denk bijvoorbeeld aan zwemmen. Ik zou moeten zwemmen voor de ontspanning en nodige beweging. Ik kan de toegang tot een zwembad nu niet betalen, zo rond de €6-€7. Met de stadspas €1. Onze gemeente afdeling WMO heeft al laten weten dat de scootmobiel moet worden ingeleverd. Door de zorginstelling Nieuw Unicum is er al een aanvraag gedaan voor een nieuwe. Mijn vrouw is daar heel blij mee aangezien de huidige heel slecht is onderhouden door onze gemeente. Slecht onderhouden is eigenlijk “Nooit onderhouden” Nu mijn vrouw niet meer thuis woont zou ik de traplift graag ook verwijderd willen hebben. Misschien heeft u het programma Kassa wel eens gezien, dat gemeenten trapliften plaatsen zoals het wettelijk gezien niet zo mogen. Bij ons is dat het geval. Er is op onze trap een doorloop van 40cm. Ik kan niet eens behoorlijk met een tas in de hand naar beneden lopen. Maar er kan ook geen leuning worden geplaatst. Je zou denken dat de WMO deze dan ook komt verwijderen. Nee, dat is te simpel gedacht. De meest stompzinnige opmerkingen heb ik gehoord van de WMO. De opmerking welke er met kop en schouders bovenuit stak was dat de woningbouw de verwijdering moet regelen. In de jaren heb ik 1 ding geleerd: Een paar keer terugbellen en hopen dat je een andere medewerker aan de telefoon krijgt, en vanmorgen had ik geluk. Je merkt het meteen of het goed gaat komen. Er is nu een spoedopdracht gegeven tot verwijdering. Zoals ik eerder schreef ben ik zelf afgelopen week ziek geworden. Ik heb een ontstoken alvleesklier, 12 vingerige darm en ontstoken galblaas inclusief steentjes. Hopelijk zit er ook een mooie parel tussen. Sind gisteren ben ik gestopt met de morfine. Dat is wel even wennen. Aangezien ik een behoorlijke jas heb uitgedaan heeft een diëtist contact met mij. Deze heeft ook Nutridrink compact protein flesjes voorgeschreven. Verder moet ik zelf hoog proteïne eten. Ik ben ook aangemeld voor een programma waarbij ik wordt begeleid in het herstel. Er zijn waarschijnlijk ook een operatie plaatsvinden. Ik heb al een oproep ontvangen voor een endoscopie. Ik wacht het rustig af.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Goh, wat typisch, Eric, hier was de gemeente er juist als de kippen bij om de liften te laten weghalen nadat mijn man overleed. Ik heb ervoor gekozen om de traplift op mijn naam te laten zetten en gebruik hem nu zelf.

  2. Hoi Eliane,

    Met het terughalen van de hulpmiddelen, traplift en scootmobiel is het echt waardeloos gegaan. Allereerst wilde ze de traplift op het adres van de zorginstelling komen verwijderen?? De scootmobiel hebben ze mij meerdere keren gebeld terwijl het contact verloopt via de zorginstelling. Ze wilde niet geloven dat ik niet van de zorginstelling ben, daar werkzaam ben. Maar, het is opgelost..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top