skip to Main Content

Langer thuis wonen. Maar waar?

Voor de ouders van een klant zocht ik laatst een seniorenwoning. Zo tussen Amsterdam en Utrecht en op de kortst mogelijke termijn beschikbaar. Dat lukte. Maar hoe zit het met seniorenwoningen in de stad?

Veel ouderen, zorgbehoevend of niet, willen gewoon in hun eigen huis blijven wonen. Maar als dat te groot of onhandig wordt, moéten ze wel uitkijken naar iets anders. Een huis zonder trappen, waar je gemakkelijk met je eventuele rollator kunt manoeuvreren, de douche-instap laag is en de wc juist wat hoger. Graag ook met wat basale domotica binnen handbereik, zoals een deuropener en een alarminstallatie. En natuurlijk dichtbij een super. En de huisarts en fysiotherapeut om de hoek. Klinkt logisch. Maar vind het maar eens.

seniorenwoningen1Speurtocht

Het echtpaar waar ik het over had, wilde kleiner wonen, dichter bij hun zoon en met zorg op loopafstand. Aan huur konden ze maximaal 1300 euro per maand uitgeven. Best een aardig bedrag. En toch vielen ze hiermee een beetje tussen wal en schip. Voor een seniorenwoning binnen de sociale verhuur kwamen deze mensen niet in aanmerking. (inkomensgrens per 1 januari 2015: € 34.911). Misschien een seniorenresidentie? Amsterdam kent De Uylenburgh en Huize Plantage, maar over het hele land vind je monumentale panden waar kapitaalkrachtige senioren, omringd door zorg en allerlei services, elkaar opzoeken. Prijzen voor wonen, nog zonder zorg, starten vanaf € 1.500,00. Geen optie voor mijn klant dus.

Bleef over: een seniorenwoningen in de vrije verhuur. Mijn speurtocht voerde uiteindelijk naar een vrije-sectoraanleunwoning, deel uitmakend van een woonzorgcentrum. Kosten: € 900,00 kale huur voor 75 vierkante meter, inclusief alarm. Slechts vijf loopminuten verwijderd van zorg en andere gemakken. Klant blij, ouders blij.

Mooie voorbeelden

Eigenlijk wel een mooie formule, bedacht ik. Verzorgingshuizen die hun leegstaande kamers verbouwen tot zelfstandige zorgappartementen. Zo woon je zelfstandig zo lang het kan mét garantie op zorg, zonder dat je moet verhuizen. Amsterdams voorbeeld is de Makroon. Een appartementencomplex in aanbouw, tegenover jeugdtheater De Krakeling. Hier komen 134 voornamelijk vrije-sectorhuurwoningen voor ouderen. Daarnaast wacht het Zeeburgereiland op de bouw van de Akropolistoren: 80 levensloopbestendige woningen in een mix van vrije en sociale verhuur. Meer seniorenwoning-complexen in de vrije sector kon ik niet vinden. Er schijnen dan ook nogal wat financiële en wettelijke haken en ogen te zitten aan de bouw ervan. Niet in het laatst vanwege onduidelijkheid over toekomstige woonwensen van ouderen als gevolg van de nieuwe zorgwetgeving.

seniorenwoningen2Lappendeken

Oudere, minder kapitaalkrachtige Amsterdammers, lijken kansrijker in het vinden van een kleiner, comfortabeler huis. Amsterdam telt ruim 7.000 seniorenwoningen in de sociale verhuur. Op de gemeentelijke website vind je een opsomming per stadsdeel. Veelal gaat het om bestaande flatgebouwen aan de stadsgrenzen. Het verschijnsel seniorenappartement staat trouwens voor een lappendeken aan woningsoorten. Van complexen waar bewoners alleen een ontmoetingsruimte delen tot aan appartementen gelegen in of nabij een woonzorgcentrum met een klussendienst, internetcafé, wijkziekenboeg, wasservice of andere handigheden binnen handbereik. Soms heten seniorenwoningen in- of aanleunwoning of service-appartement. Maar het enige dat je daarmee weet, is dat zo’n woning gelijkvloers is, drempelloos, zonder trap bereikbaar en meestal voorzien van alarm. Voor details moet je bij de betrokken woningcorporatie zijn. Een aantal woningen staan op www.woningnet.nl

Zorg is overal

Mijn conclusie: de extra’s van een seniorenwoning in de sociale verhuur zijn weinig overtuigend. Iets minder huis om schoon te houden, dichter bij andere ouderen wonen, dat kan fijn zijn. Maar over het nut van allerlei aangeboden services, heb ik zo mijn twijfels. Onze stad heeft al zoveel: boodschappendiensten, klussenteams, restaurants van woonzorgcentra, maaltijden aan huis, activiteiten in buurtcentra, vervoer van deur-tot-deur. Gemaksdiensten zijn een groeimarkt. En ‘zorg aan huis’, waar menig corporatie mee schermt, kan iedere Amsterdammer krijgen. Als je tenminste aan de voorwaarden voldoet.

Mijn advies. Weinig te besteden? Bouw de zorg om je heen. Meer geld? Volg het nieuws op www.nul20.nl 

Nicolien Reith is moeder, mantelzorger én mantelzorgmakelaar. Voor Mantelzorgelijk deelt ze verhalen uit haar leven en werk. foto3-2

 

 

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Leuk stukje weer Nicolien!
    Ik zag vandaag op de site van “het nieuwe ouder worden” een filmpje over een Amsterdamse dame die in een hofje woont samen met 11 andere oudere dames. Amsterdam schijnt nogal wat van die “hofjes” te hebben! De dame had het prima naar haar zin: AH en Aldi om de hoek!

  2. Hello Nicolien, Hier in België noemen zodat een sociale seniorenflat. Die zijn wel veiliger voor senioren.Kwestie dat er ook overal afrondingen zijn om minimale kwetsuren te hebben bij het vallen. De inrichting maakt trouwens dat je gemakkelijk overal aankunt met een rolwagen. Heel interessante informatie. Dank je wel. Liefs. Johan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X