skip to Main Content

Kindsheid – Gedicht van Metha

oude handen jonge handenKindsheid

Wil jij mijn geheugen zijn
wanneer ik de donk’re nacht vergeet
zongevulde dagen over ga slaan
ritme en regelmaat niet meer weet

Wil jij mijn dierbare herinnering zijn
wanneer ik ga graven in vergeten verdriet
m’n handen plotseling weer ga vouwen
en huilend roep “ik weet het niet”

Wil jij de zon en de maan zijn
wanneer ik een regenboog aanwijs
het zwart en wit in mijn gedachten zijn
al praat ik wartaal, schimmig grijs

Wil jij af en toe letters laten dansen
vertellen wat ik allemaal nog wél kan
verhalen over ooit geboden kansen
spontaan samen lachen om nu en dan

Wanneer die tijd is aangebroken
en ik het niet meer helder kan zien
plotseling dierbare spullen kwijtraak
niet meer kan tellen van een tot tien

Blijf jij dan denken aan het verleden
aan het samen lachen en die ene traan
ook al zul je mijn hand vast willen houden
wil je mij toch alstublieft laten gaan?

Dit prachtige gedicht is geschreven door Metha. Lieve Metha, dank voor het delen!

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X