Foto © Claudia Otten

Keuzes maken

Ik had al een paar keer geschreven dat ik mij niet goed voel. Vooral in de nachten heb ik veel last van een actief brein. Het slapen ging echt niet meer, maar ook overdag had ik hier veel hinder van. Uiteindelijk werd mij een medicatie voorgeschreven welke ik een aantal weken heb ingenomen. Het slapen ging geweldig. Vijf minuten aan mijn kussen ruiken en werd de volgende ochtend weer wakker. Langzaam kreeg ik verschillende klachten: ik kon bijna niets meer doen, na een lichte activiteit moest ik op de bank liggen, ik kon niet meer naar het sportcentrum, maar ik kreeg ook ontzettende last van mijn hoofd. Het blijkt een allergische reactie te zijn op de medicatie. Ik ben nu een paar dagen gestopt met de medicatie maar er moet er nog steeds van bijkomen. Wat heb ik mij de afgelopen weken rot gevoeld. Vandaag heb ik een gesprek hierover gehad met mijn behandelaar en zijn er wat onderzoeken gedaan. Mijn bloeddruk is nog te hoog, dus dat gaan we in de gaten houden. Mijn conditie gaat weer wat vooruit en heb al weer wat kleine klusjes kunnen doen in de tuin met veel rustmomenten. Mijn vrouw is nu al weer een week thuis. Ze heeft regelmatig emotionele buien en ligt met regelmaat in bed.

Voorlopig is er nog geen zicht op een vaste woonplek binnen de zorginstelling Nieuw Unicum waar mijn vrouw op de wachtlijst staat. Tijdens het laatste logeermoment is er bij mijn vrouw een Neuropsychologisch onderzoek gedaan. Ik had hier eerder over geschreven. Het was gedaan naar aanleiding van zaken welke de begeleiding waren opgevallen bij mijn vrouw. Ik weet uiteraard van de problemen en heb ook naar aanleiding van het onderzoek contact gehad. Nu is mijn vrouw sinds ongeveer twee weken weer thuis na het logeren en bemerk ik zelf ook een sterk cognitieve verandering. Het valt mij zwaar om hier (nog) mee om te gaan. Vorig jaar was ik naar ons tuinhuisje gegaan. Vroeg in de avond ging ik daar naar toe. Overdag zorgde ik voor alles: mijn vrouw, boodschappen, het huis en de was, s,avonds samen eten. Het is toen wonderlijk goed gegaan. Ik heb de keuze moeten maken om nu weer naar de tuin over te gaan en het hetzelfde te doen als vorig jaar. Net als toen zijn de ondersteuners van mijn vrouw weer op de hoogte van mijn beslissing en zullen het contact met mijn vrouw intensiveren. Is ook wel hard nodig, mijn vrouw heeft laten weten niet meer naar de dagbesteding te willen. Er valt niet over te praten. Dit heeft mij geholpen om meer voor mijzelf te kiezen. Ik kan het domweg niet meer volhouden. Gelukkig voel ik mij beter na het stoppen van medicatie waar ik een allergische reactie van kreeg.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top