skip to Main Content

Je moet zo blijven hoor! – gastblog van miMakker Sophie

gerja visscher

Mevrouw Nicoletta zit in de huiskamer wanneer miMakker Sophie met meneer Meester aan de arm de kamer binnenstapt. Met een hoofdknikje groeten ze elkaar. Even later, wanneer Sophie de ruimte wil verlaten, wenkt mevrouw Nicoletta haar. Sophie gaat gehurkt voor haar op de grond zitten. Ze hebben elkaar al een paar maanden niet gezien.

Mevrouw kijkt Sophie lang en diep in de ogen en zegt: “Je bent nog steeds hetzelfde, houden zo. Ik ben er niet zo lang meer. Ik word een keer gehaald. Jij bent hier nog een hele poos. Je moet zo blijven hoor!” Sophie laat deze informatie even bij haar binnen komen. Dan vraagt ze aan mevrouw of ze weet wie haar komt halen. “Nee,” antwoord mevrouw, “dat is een verrassing. Maar dat is niet erg. Weet je wat. Als het jouw tijd is, kom ik jou misschien wel halen.” Sophie zegt: “Oh dat zou leuk zijn, maar ik blijf nog een tijd hoor!” “Ja, dat moet ook, “ vindt mevrouw. “En dan komen we ook weer terug. Positief blijven hoor. En misschien kom ik je wel halen.”

Met een stevige knuffel en een blik van goede verstandhouding nemen ze afscheid.

Een prachtige wijze vrouw, mevrouw Nicoletta. De dementie heeft haar spiritualiteit niet veranderd. Ik, Gerja, heb groot respect en waardering voor haar gedachten over leven en de dood. Ik ben blij dat ze dit af en toe met zowel mij, als met Sophie deelt. Haar wijze woorden en reacties maken mij altijd weer blij. Stil hoop ik dan ook dat ze nog een poosje bij ons blijft. En als het mijn tijd is, dan hoop ik dat ze op mij wacht. Dank je wel lieve, wijze mevrouw Nicoletta!

Gerja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X