skip to Main Content
Je Huis Spiegelt Wie Je Bent #lewybodydementie

Je huis spiegelt wie je bent #lewybodydementie

Ingrid van der VoortJe eigen persoonlijke ‘fysieke huis’ (je lijf) kan niet zonder een voor jouw prettige leefomgeving. Je huis groeit mee, met de ontwikkelingen die je doormaakt. Elke levensfase vraagt iets anders van je woonomgeving. Deze spiegel maakt ook waarom we het zo moeilijk vinden om ‘te ontspullen’; spullen die we door de jaren heen verzameld hebben los te laten. Ook andersom geldt dat je leefomstandigheden invloed hebben op je welzijn. Het raakt elkaar altijd!

Dit gaat voor ieder mens op, maar zeker voor ieder die de regie kwijt raakt door dementie. Het spiegelt dan nog extra wie je was, wie je bent, en wat je (nog) kunt, wat je van binnen voelt. Wanneer de vergeetachtigheid of de argwaan toeneemt, er chaos in je hoofd is; dan kun je dit vaak terugzien in je huis. Als de apraxie toeneemt, krijgen voorwerpen ‘nieuwe functies’. Voorwerpen die er toe doen, worden belangrijker – moeten beschermd worden; extra goed opgeborgen….(Vaak te goed….) Als mantelzorger en als hulpverlener kun je hier veel uit opmaken: hoe gaat het met de ander? Heb er oog voor….

Het bieden van structuur helpt, al is het soms dweilen met de kraan open – en toch geeft het houvast, in ieder geval voor dat moment. Plaats vertrouwde spullen in het nieuwe appartement (zoveel mogelijk op een zelfde plek) als opname in een zorgcentrum daar is. Hang desnoods een vergrote foto op van het huis, de kamer die jaren vertrouwd was. Zorg voor die herkenning. Het geeft rust, veiligheid in een wereld die onzeker is.

En wanneer je geen grip meer hebt over je eigen huis(houden), dan wordt de cirkel kleiner, en (voor de vrouw) de tas of (voor de man) bijvoorbeeld de portemonnee, de sleutel belangrijker. Soms heel belangrijk, is het geen moment uit de gedachten. Maar ook een foto van degene bij de voordeur, met zijn/haar naam erbij is dan waardevol. Een mooi klein portret dat weergeeft wie hij zij van binnen nog steeds is. Of leg de vertrouwde sprei op bed. Oók, ik moet zeggen ‘juist dan’, is die verbinding van binnen naar buiten, en andersom, er nog steeds! Help diegene erbij, sta erbij stil.

We stappen er vaak snel overheen als de zorg groeit. Het gevoel van privacy wordt snel geschonden, merk ik telkens weer. De voordeurbel wordt afgeschaft. De jas gemakkelijk op een stoel gegooid, onder het mom ‘ik ben zo weer weg’. En hoe belangrijk is het juist om dit zo eigen ‘territorium’ van iemand zolang mogelijk te bewaken. Met respect tegemoet te treden. De ander te helpen -daar waar het kan- die regie te laten behouden…… Puur omdat het huis een afspiegeling is van jezelf…. Het zit hem dan in die hele kleine dingen. Verwelkom iemand bewust. Hang je jas op aan de kapstok. Benader iemand rustig en laat degene aan je wennen.

Stap voor stap kom je binnen. In iemands leefwereld (zijn huis), in iemands binnenste (zijn emotie) – als de ander dit wil.

Dit alles zeggende, maakt dat ik mij blijf verwonderen over de blik (die ik in de praktijk ervaar) richting degene die in de thuiszorg de huishoudelijke hulp aanbiedt. Er wordt helaas nog zo hiärchisch gewerkt, en neergekeken op dit o, zo waardevolle werk in die thuissituaties – dat meer is dan schoonmaken alleen. In het huidige systeem zijn zij het die als enige nog lange tijd bij iemand (met dementie) over de vloer komen. De mantelzorger uitgebreid spreken. Zijn zij het die vaak wél toegelaten worden – ‘want, ja het huishouden moet gebeuren, de boodschappen gehaald’…. De HV-er(Plus) zien veel, mogen dichtbij komen, worden vertrouwd….. Zij zien wekelijks, soms tweewekelijks wat er zich in de thuissituatie afspeelt: ‘binnen en buiten’. Het hangt in het huidige zorgsysteem van de HV-er(Plus) zelf af, wat hij/zij met deze info doet….. Mijn stokpaardje is en blijft het – samenwerking (tussen ieder die bij de zorgsituatie betrokken is) is zó belangrijk. Sta open voor deze waardevolle blik die de huishoudelijke hulp heeft op de totale situatie, en betrek hem/haar erbij.

Tot slot: blijf oog houden dat je huis, je appartement, je kamer, je tas, je bed spiegelt – spiegelt wie je bent…. Dus ook van degene waar je voor zorgt. Altijd!

< Foto: portret-idee voor bij de deur in een zorginstelling >

Avatar

Ingrid van der Voort

Ingrid werkt in de thuiszorg. Ze geeft graag werkelijke aandacht aan mensen, bijvoorbeeld door het maken van 'HerinneringsKunst'. Ze zorgt samen met haar broer en echtgenoot voor haar vader Kees. Hij heeft Lewy Body Dementie en woont op een kleinschalig wonen afdeling in het verpleeghuis.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X