skip to Main Content
Jaarlijks Mantelzorgen Wij Met Elkaar Voor 6,5 Miljard Euro!

Jaarlijks mantelzorgen wij met elkaar voor 6,5 miljard euro!

gelezen2Per toeval kwam ik op Zorgvisie.nl een al wat ouder blog van Guus Schrijver tegen, waarin hij schrijft dat is de economische waarde van de jaarlijkse mantelzorg zes en een half miljard euro bedraagt.

Wat een astronomisch bedrag! En hoe komt dat tot stand? Door voor één uur mantelzorg het minimumuurloon van 9,50 Euro te rekenen. Een miljoen mensen in Nederland bieden mantelzorg die langer duurt dan drie maanden en meer dan acht uur per week omvat. Wie een huisgenoot heeft met beperkingen biedt gemiddeld 40 uur mantelzorg per week. 

Guus Schrijver – Oud-hoogleraar Public Health en gezondheidseconoom – lanceert in datzelfde blog een interessant idee waardoor mantelzorg goedkoop maar niet meer helemaal gratis zou kunnen worden. Stel, gemeenten en zorgverzekeraars besteden  samen 0,5 procent van die 6,5 miljard euro ofwel 32,5 miljoen euro om de mantelzorg in Nederland te versterken. Want dat is nodig. Immers het beleid is gericht op een grotere participatie van burgers om onderling zorg te verlenen. Schrijver stelt voor om met dat geld een begin te maken met de volgende maatregelen:

  • Gratis onderwijs voor mantelzorgers, bijvoorbeeld een cursus van twee dagdelen ‘Je geliefde uit bed tillen zonder zelf door je rug te gaan’. Er zijn nog veel meer onderwerpen te bedenken.
  • Erkenning van het recht op een aantal vakantiedagen per jaar voor mantelzorgers. Gedurende die dagen mogen zij zich laten vervangen door betaalde professionele zorg.
  • Wijziging van sociale wetgeving, zoals afschaffing van de verlaging op de AOW van kinderen die samenwonen met hun eigen ouders, zodat deze de inzet van mantelzorg niet meer belemmert. (Inventarisatie van het Hattinga Verschure Platform te Groningen leert dat er nog vele belemmeringen bestaan.)
  • Het persoonsgebonden budget actief aanbieden als middel om mantelzorg te ondersteunen en niet alleen als financiering van reguliere zorgaanbieders. (Dit is het Duitse model.)
  • Betere training van Wmo-consulenten in het beoordelen van familierelaties. (Dit is namelijk een hachelijke zaak. Vaak was er al sprake van een verstoorde familierelatie als de kinderen of partner geen mantelzorg bieden. Soms zijn familierelaties de oorzaak van bijvoorbeeld chronische depressie. Dan is het funest om familie te mobiliseren voor mantelzorg.)
  • Professionals bij elk intakegesprek de vraag laten stellen: Wat kunnen wij doen zodat u het langer volhoudt om voor uw geliefde te zorgen? (Henk Kraijo schreef hierover vorig jaar een proefschrift. Hij concludeert dat hierdoor opname van mensen met dementie in een verpleeghuis enkele maanden is uit te stellen.)
  • Eens per jaar een etentje aanbieden aan alle mantelzorgers in een gemeente om hen te bedanken voor hun inzet. (In sommige gemeenten gebeurt dit al, met groot succes. Uit dit kleine gebaar spreekt maatschappelijke waardering.)
  • Korting op de nominale premie van de zorgverzekeraar indien een mantelzorger zich meer dan x uren per jaar inzet voor zijn geliefde. (Zorgverzekeraar Menzis kent nu reeds spaarpunten toe aan mantelzorgers. Zij kunnen daarmee leuke dingen kopen.)
  • Voldoende respijtzorg om in te zetten zodra een mantelzorger uitvalt door ziekte of uitputting. (Sommige gemeenten vergaten om deze zorg in te kopen voor 2015.)
  • Een tablet ter beschikking stellen aan uitwonende mantelzorgers met een laag inkomen om met hun geliefde via internet te communiceren en te waken over hun veiligheid. (Uit experimenten in Gelderland blijkt dat hierdoor soms meerdere keren per dag contacten tot stand komen. Vaak met familieleden van de patiënt die ver weg wonen.)

Marjolijn: Toen ik deze maatregelen las, scrolde ik in eerste instantie door naar het volgende artikel maar hoe langer ik er over nadacht, hoe interessanter ik het begon te vinden. Mantelzorgers zoeken – naast praktische oplossingen voor hun problemen – vaak naar erkenning, herkenning, ondersteuning, daadkracht en verbinding. Volgens mij zitten al deze ingrediënten allemaal in deze maatregelen. Het zou best kunnen werken. Wat vind jij?

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Uit het hart gegrepen! De overheid doet veel te weinig om overbelaste mantelzorgers te ondersteunen! Respijtzorg is prima, maar wát een gedoe (en kosten) om dat zelf te organiseren!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X