skip to Main Content

Jaarlijks mantelzorgcompliment; ik zit er niet op te wachten

Ieder jaar wind ik me opnieuw op over het mantelzorgcompliment. Een waardering voor al het werk dat mantelzorgers doen en wat wordt ‘gevierd’ op de Dag van de Mantelzorg. Een gemeentelijke geste die net zo onvoorspelbaar blijkt te zijn als de postcodeloterij.

Het is een mediacircus geworden waarbij de mantelzorger wordt geconfronteerd met barmhartigheid. Een schouderklopje, wat warme woorden en een klein gebaar. Hierbij is het opvallend hoeveel organisaties en instanties zichzelf profileren met extra diensten en tips. Tips die de mantelzorger moet helpen om het zo lang mogelijk vol te houden. Tips gegeven door mensen die het beter weten. Ik word er soms naar van.

En dan blijkt ook nog dat de mantelzorgwaardering niet vanzelfsprekend is. Er zijn gemeenten die dit simpele en kleine gebaar hebben wegbezuinigd. Hier raak ik de weg kwijt. Want op de site van de Rijksoverheid wordt duidelijk vermeld dat de jaarlijkse gemeentelijke waardering voor mantelzorgers een verplichting is en dat dit opgenomen moet worden in de lokale verordening. De gemeenten krijgen hier namelijk geld voor vanuit de overheid. Het is dus een verplichting en geen vrije keuze.

Als ik dan kijk naar alle activiteiten die op deze bijzondere dag (of week) aangeboden worden, dan vraag ik me echt af of we hierop zitten te wachten. Natuurlijk snap ik dat er mensen zijn die blij zijn met de extra aandacht en die het fijn vinden om even gewaardeerd te worden. Helaas behoor ik niet tot deze groep. Want als je als mantelzorger werkt, zwaar belast bent of zelfs overbelast bent, dan heb je gewoon de tijd, zin en/of de energie niet meer om mee te doen aan dit soort activiteiten.

Iedere keer wordt het me op de Dag van de Mantelzorg keihard duidelijk. Deze waardering gaat niet over mij, maar over anderen die het beste met me voor lijken te hebben. En weer wordt de plank misgeslagen. Ieder jaar doet het zeer dat we op die ene dag zichtbaar blijken te zijn en dat we de rest van het jaar het zelf uit kunnen zoeken. Dan zijn we onzichtbare helden zonder positie, compensatie en waardering. Dat vind ik onverteerbaar en daardoor zit ik echt niet op dit compliment te wachten.

Ik ben wel benieuwd hoe jullie de Dag van de Mantelzorg en al die complimenten hebben ervaren.

Dit bericht heeft 4 reacties

  1. Je hebt gelijk, het is een …….fooi. Ik woon in Monster en krijg elk jaar, ZELF aanvragen, 100 euro van de gemeente, daarbij nu een Westlandpas en kon je bij verschillende winkels iets uitzoeken, ik liet mij verrassen bij de slijterij, ik mocht voor 10 euro iets uitzoeken, er waren nu geen bijeenkomsten vanwege corona, want die kosten per/persoon denk ik duurder. In heerhugowaard krijg je 200 euro, dus ik woon in de verkeerde gemeente? Sommigen krijgen een waardebon van 25!!euro, jongens wat een feest. Als ze ons, mantelzorgers moeten betalen, zijn ze meer kwijt!!! Ik zorg voor mijn dementerende man en mede voor mijn broer met een verstandelijke beperking, dus eigenlijk 2x 100 euro toch? Maar ik herinner de woorden van mijn wijze moeder: ik ben blij dat ik het mag en kan doen!

    1. Ik begrijp de Dag van de Mantelzorgers als een Nationale Dag om “stil te staan ​​voor het zware lot dat we dragen”. Een dag om je gewaardeerd te voelen.

      Dat gezegd hebbende, is het een idee om een ​​bos bloemen of een mooie kaart te ontvangen van onze familie, vrienden of buren? Degenen die zich bewust zijn van ons harde leven. Of gaan we ons daarvoor schamen?

      Hoe dan ook, in Amsterdam krijgen we verwennerij activiteiten in onze Huizen van de Wijks in plaats van geld.

      Dat is een mooi gebaar, maar omdat de situatie van iedere mantelzorger anders is, kunnen velen door gebrek aan tijd en energie niet meedoen.

      Voor die en voor u stuur ik zegeningen, veel liefde en kracht om uw zorg voort te zetten!

      Vriendelijke groet en alsnog een fijne Dag van de Mantelzorgers, Nelly⚘

  2. Die verschillen per gemeente zijn inderdaad heel raar. Ik kreeg twee duimpje omhoog chocolaatjes, vier theezakjes en een door gehandicapten handgemaakt schoteltje om gebruikte theezakjes op te doen. Komende woensdag heb ik een afspraak met de mantelzorgconsulente van de gemeente van wie deze ‘waardering’ afkomstig was; ik zal haar vragen hoe ze er zelf over denkt en hoop dat ze zich toch wel een beetje schaamt. Niet dat ik liever € 200 krijg. Want ook dat is een uiting van totaal onbegrip van de situatie van veel mantelzorgers.

  3. Oh ja, zo herkenbaar! Ze komen er verdorie goed mee weg. Hoe minder zorg er voorzien is, hoe meer mantelzorgers de gaten dicht lopen.
    Ik heb ook totaal geen behoefte aan bijeenkomsten, inhoudelijk niet passend en sowieso geen energie voor.
    Hier, in Deurne, moet je het ook zelf aanvragen. Dit jaar zijn we afgeschaald van 100 euro op je rekening, naar 50 euro in bonnen, te besteden in de lokale middenstand. Zoveel zijn we dus nog waard. 50 euro voor een heel jaar bovenmenselijke inspanning. Het is gewoon beledigend.
    En jammer, die 100 euro reserveerde ik voor een abdijweekend. Had ik toch het idee het passend te besteden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X