Ineens ben je mantelzorger – Lideweij maakte het mee

Je bent nog jong en ineens blijkt je partner, moeder of misschien vader ernstig ziek. Natuurlijk ga je zorgen, zo goed als je kunt, maar vaak wordt de impact hiervan op je eigen leven flink onderschat. Auteur Lideweij Bosman maakte het mee en zette na het overlijden van haar vriend een community op voor mantelzorgers, Ik?Mantelzorger. (Inmiddels hebben Marjolijn en ik het beheer van die Facebookgroep overgenomen!) Ook schreef Lideweij twee boeken over haar verhaal, over de reizen die ze tijdens en na deze moeilijke periode maakte naar Hawaï en de wijze lessen die ze daar leerde.

Lideweij werkte als modejournalist en heeft totaal 13 jaar een relatie gehad met Sander. Bijna 7 jaar daarvan had hij lymfeklierkanker, een sluipmoordenaar zo bleek. Dit verwoestte niet alleen zijn leven, ook hun relatie kwam door de intense situatie uiteindelijk onder druk te staan. Na jaren van zorgen maakte Lideweij een moeilijke beslissing: 5 maanden voor zijn overlijden heeft ze de relatie beëindigd en vertrok ze, in goed overleg met Sander, naar Hawaï om zichzelf weer te kunnen vinden. Ze waren elkaar in de strijd tegen de ziekte kwijtgeraakt, ook zijn neiging om te vluchten door het drinken van alcohol speelde mee. De verbinding met hem, maar ook met haarzelf was verbroken. In juni 2014 verscheen haar boek Naupaka waarin ze haar verhaal deelt en terugkijkt op haar leven met een partner met kanker.

Na het overlijden van Sander wilde je iets opzetten voor mantelzorgers, waarom?

“In de jaren dat ik voor Sander zorgde ben ik uiteindelijk mezelf kwijtgeraakt. Ik besefte lang ook niet wat voor impact het op mij en mijn leven had. Hij was immers ziek en daar had ik mijn aandacht op gericht. Dat heb ik lang volgehouden, maar uiteindelijk ben ik ook ingestort… ik kon niet meer. Bovendien was het nog niet afgelopen toen Sander was overleden. Naast rouw kwam ik in een nieuwe intense fase terecht. Ik had veel angsten en trauma’s te verwerken, als iemand in mijn omgeving bijvoorbeeld vage klachten had dacht ik meteen dat het kanker was. Je kunt jezelf daar echt gek mee maken. Ook kwam er een diepe zoektocht naar mijzelf op gang, want wie was ik ook alweer? Het is nog een heel proces om daarna weer terug bij jezelf te komen. Als je zo dichtbij de dood hebt gestaan, dan komen er ook vaak zingevingsvragen op. Ik wilde iets opzetten voor mensen zoals ik die ook voor een ander zorgen en zichzelf vergeten. Een plek waar ze steun en herkenning konden vinden.”

Welke plek is dat geworden?

“Dat werd Ik?Mantelzorger. Een bewustwordingscampagne en online community voor, ook jonge, mensen die voor een ander zorgen. Nadat mijn boek uitkwam volgde er een stortvloed aan kritiek, mensen die van alles vonden van mijn beslissing om de relatie te beëindigen en naar Hawaï te vertrekken. Dat was ontzettend heftig, maar tegelijk kwamen er ook zoveel positieve reacties van mensen die bijvoorbeeld in een soortgelijke situatie zaten. Naupaka geeft woorden aan wat zij niet konden uitspreken en daardoor voelden ze zich minder eenzaam in hun eigen proces. Dat raakte me enorm en sterkte me in mijn beslissing om deze community op te zetten. Het bleek een schot in de roos en werd een groot succes. Inmiddels is het overgenomen door Barbara en Marjolijn van Mantelzorgelijk en heb ik me toegelegd op mijn tweede boek Hokule’a en de mensen die ik persoonlijk begeleid en inspireer via ‘The Holy Road Trip’.”

Is je tweede boek Hokule’a een vervolg op je eerste boek Naupaka?

“Hokule’a is een belangrijke aanvulling op Naupaka en gaat over de periode na het overlijden van Sander. Ik vertel in dit boek hoe de filosofie van de Hawaïanen mij heeft geholpen om mezelf weer te vinden, om weer sterker te worden en hoe het me heeft geleerd om werkelijk met de stroom van het leven mee te gaan. Ik vertel over Hawaïaanse lessen en laat zien hoe iedereen deze heel praktisch kan toepassen in zijn leven.”

Wat is de valkuil voor mantelzorgers?

“De valkuil is dat je jezelf vergeet. Dat je zo gericht bent op de ander dat je niet meer goed voelt wat jij nodig hebt om te kunnen opladen: de natuur in of een paar dagen alleen zijn. Vooral vrouwen zijn erg geneigd om aan zichzelf voorbij te gaan bij het zorgen. Ik kwam daardoor ook in een isolement terecht. Eigenlijk ben je samen ziek, en vaak beseffen mensen die in zo’n situatie zitten zich dat nog niet. Daarbij moet je iedereen steeds op de hoogte houden hoe het gaat en is veel steun van buitenaf toch gericht op de patiënt zelf. Terwijl het vaak voldoende is om even aan de mantelzorger te vragen wat hij/zij nou eigenlijk nodig heeft. Achteraf kan ik zien waar het bij mij fout is gegaan en ik vind het belangrijk om dit soort verhalen te delen met anderen zodat zij dit misschien kunnen voorkomen. Zeker voor jonge mensen die überhaupt nog met hun gevoelens worstelen. Het is al zo’n eenzaam proces, dus elke steun die je kunt vinden is waardevol.”

Lideweij schreef het boek Naupaka over deze moeilijke keuze en haar vertrek naar Hawaï. In haar nieuwe boek Hokule’a deelt ze alle wijsheid die ze heeft opgedaan op Hawaï en hoe ze heeft geleerd om werkelijk met de flow van het leven mee te gaan. Met het boek inspireert ze je om hetzelfde te doen.

Naupaka kun je bestellen via deze link en Hokule’a via deze link. Wil je meer weten over de Holy Road Trip die Lideweij organiseert? Kijk dan op www.lideweijbosman.nl of www.facebook.com/lideweijbosmanauteur

Tekst: Michèle Bevoort en Foto: Jeanet Poelman

 

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top