Ik vrees voor het toekomstig leven van mantelzorgers en hun dierbaren

Er zijn een aantal ontwikkelingen gaande die mij de angst om het hart doen slaan. De laatste berichten over de toekomst van de zorg en de effecten daarvan zijn alarmerend te noemen. Ik vraag me dan ook af wat dit gaat betekenen voor de toekomst en de kwaliteit van leven van mantelzorgers en hun dierbaren.

Politieke ontwikkelingen

Als eerste kwam het rapport WOZO van minister Helder. Dit gaat uit van inzet van verpleegplekken in de thuissituatie of in de wijk. De beloofde uitbreiding van verpleeghuizen blijft uit. De druk wordt dus verplaatst naar de thuissituatie met complexere zorgvragen en met hulp van de wijkverpleging.

Vorige week lekte het concept Integraal Zorgakkoord uit van het ministerie van VWS, waarin vermeld wordt dat er een bezuiniging van honderden miljoenen moet gaan plaatsvinden in de wijkverpleging en de huisartsenzorg. Ook wordt de ongecontracteerde zorg en de inzet van ZZP-ers ontmoedigd. Langer complexer thuis dus, maar met minimale professionele zorg?

Versnelde ontmanteling?

Deze twee ontwikkelingen staan haaks op elkaar en ik begrijp dan ook niet dat het ene plan het andere om zeep helpt. Eerst Langer Thuis, toen verpleegplekken in thuissituatie en nu bezuinigen op de wijkverpleging. Of het is een versnelling in de ontmanteling van de zorgstaat waarbij de formele zorg gedwongen wordt afgeschaald en wordt overgeheveld naar de informele zorg. Oftewel de mantelzorger kan het gaan oplossen. Zowel thuis als in het verpleeghuis.

Nu al effecten in verpleeghuis

Een paar dagen geleden kwam ik in contact met een mantelzorger die verontrustend nieuws had. In de instelling waar haar dierbare verblijft was tijdens een overleg gesteld dat er een grotere inzet van mantelzorgers verwacht wordt. Door het niet willen inzetten van ZZP-ers en uitzendkrachten ontstaat daar een nog groter personeelstekort. Ondanks het feit dat het als vrijwillig gebracht werd, was de toon dreigend genoeg om het als een verplichting te ervaren. Dit betekent dat daar alle niet-medische handelingen door mantelzorgers of vrijwilligers gedaan moeten gaan worden.

Alle niet-medische handelingen

Laat dat even tot je doordringen. Alle niet-medische handelingen. Inmiddels is er een takenlijst opgesteld waarop de taken vermeld staan die (nu nog vrijwillig) door de mantelzorger overgenomen kunnen/moeten worden. Het gaat om: steunkousen, aankleden, huidverzorging, mondzorg, ondersteunen bij activiteiten en in de huiskamers, huishoudelijke activiteiten, ondersteunen bij alle maaltijden, meekoken in de huiskamers en niet te vergeten: wassen en douchen.

De toekomst

Als dit een voorbode is van alles wat er extra op ons pad gaat komen, dan ziet de toekomst er niet erg rooskleurig uit. Ik vrees echt voor het toekomstig leven van mantelzorgers. Wat is de waarde van hun kwaliteit van leven? Ik denk dat het tijd wordt om via de community van Mantelzorgelijk de krachten te gaan bundelen, ervaringen te delen en een duidelijk geluid te laten horen. Wat vind jij hiervan?

 

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Hoi Margreet, ik deel je zorgen. Mijn zorgen betreffen niet alleen de mantelzorgers maar de samenleving als geheel. We zullen allemaal moeten zorgen voor onszelf en elkaar. Als we daar tijd, ruimte, financiële ruimte, kennis en middelen bij krijgen lijkt me dat misschien wel aardig. Maar zo zal het niet gaan. Het zal een recht van de sterkste en/of rijkste, kwestie gaan worden.
    Wat mij bij mijn eigen moeder en meerdere oudere mensen is opgevallen, is dat ze soms de wens hebben om in slaap te vallen en niet meer wakker te worden. Je hebt het over kwaliteit van leven. Ik zou dat meer bespreekbaar willen maken.
    Mijn eigen gehandicapte partner is er heel duidelijk in, als mij (zijn mantelzorger) iets overkomt wil hij niet verder leven. Zijn kinderen weten dat ook. Wie gaat hem helpen?
    Om de dood (en vooral de beleving van de naasten) meer bespreekbaar te maken neem ik nu podcastgesprekken op: ‘Dood gaan we allemaal’. Ik heb ook een gesprek met mijn partner hierover opgenomen. https://edgh.nl/2022/06/23/dood-gaan-we-allemaal-3/
    Ik spreek je graag.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top