Mantelzorg Gedicht Ua

Mijn hoofd is vol met witte vlekken #gedicht #dementie

 

 

‘T is bitter als een mens bekent

ja, het is waar, ik word dement.

ik vergeet nu meer en meer

het accepteren doet me zeer.

 

Ik probeer het te verbergen

dat de problemen groot als bergen

mijn hoofd is vol met witte vlekken

eerst was het nog niet te ontdekken

 

De ziekte sloop heel langzaam binnen

ik weigerde me te ontzinnen

maar langzaam neemt mijn geest nu af

de vragen in mijn hoofd zijn maf

 

Wat heb ik voor ontbijt gegeten?

geen idee, ben het vergeten

ik schaam me voor constant vragen,

ieder uur, en alle dagen

 

Omdat ik niets herinneren kan

en jij wordt daar gespannen van

ons contact wordt niet meer beter

jij wordt gek van mij,  ‘vergeter’

 

Ik kan niets meer zonder jou

daden, woorden, blijf me trouw

vergeef me dat ik nu zo ben

daden, woorden, zonder zin

 

Vergeef dat mijn verblijf op aard

jouw eigen leven zo bezwaart

ik schaam me dat een ieder ‘t ziet

en smeek: vergeet de liefde niet

 

Vertaling van een gedicht van onbekende schrijven, gevonden op een Duitse mantelzorgsite

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van cultuur, (social) media en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van cultuur, (social) media en zorg.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

X