skip to Main Content

Hoe vier jij vakantie als mantelzorger?

Haitske

vakantie groet

Langzaam aan breekt de vakantieperiode aan. Lekker er tussenuit. De boel de boel laten. Kun jij als mantelzorger onbezorgd genieten van vakantie?

Mijn vakantie is alweer even geleden.  Een hele week voor mezelf. Zonder stil te hoeven staan bij mijn rol als mantelzorger voor mijn dementerende vader. Ik pak graag het vliegtuig. Naar wat maar goed voelt. Ook deze keer. Ik slenter door straatjes in Porto Portugal. Straatjes waar andere toeristen zich niet laten zien. Ik heb alle tijd en ruimte voor mezelf. M’n hoofd is leeg. Het is stil van binnen.

Ik heb mijn vader zo goed en kwaad als dat ging uitgelegd dat ik even op vakantie zou zijn. Geen idee wat hij ervan zou onthouden en wat het met hem zou doen. De wetenschap dat ik wat verder weg ben van hem. Hij me niet zomaar kan vragen wat voor hem te doen. Best een uitdaging. Ook voor mij. Dementie brengt veel verwarring en onzekerheid voor de zorgvrager met zich mee. De grote afstand tussen ons zou dat maar zo nog erger kunnen maken

Iedere dag dacht ik even of alles goed zou gaan met hem. Daarna liet ik het weer los. Mijn vakantie hield hem wel erg bezig. Iedere dag aan het einde van de dag belde hij even. Om te horen of de reis goed was verlopen. Of ik het naar mijn zin had.  Dagen gooide hij door de war. Hoe lang was ik eigenlijk al weg? Wanneer kwam ik weer terug? We spraken vijf minuten gezellig en zeiden dan weer gedag. Het hielp hem om te kunnen gaan met mijn afwezigheid.

De laatste vakantiedag. Einde van de middag. De telefoon bleef nog stil.  Ik had een paar mooie dagen voor mezelf gehad. Alles was ok zoals het was. Ook mijn vader die elke dag belde om te vragen hoe het was. In de koffer een flesje Port. Die  we thuis samen open maakte. Proosten op de thuiskomst en bijpraten. Als het verwarrend werd of hij vroeg telkens hetzelfde, dan vertelde ik het gewoon nog een keer.

Als mantelzorger mag je genieten van je vakantie. Tijd die jij hard nodig hebt. Loslaten is belangrijk! Om te voorkomen dat je situatie op de achtergrond je leven blijft beheersen op het moment dat je qualitytime voor jezelf hebt. Als je alles kunt accepteren zoals het is, dan kun ook jij genieten van je vakantie. Door te ont-moeten ontmoet je jezelf  als mantelzorger. Een gezonde bezigheid!

Intuïtief trainer, blogger, boekschrijver, mantelzorger. Ik deel met passie mijn persoonlijke ervaringen, zodat jij er van kan groeien!

Bianca de Vries

Intuïtief trainer, blogger, boekschrijver, mantelzorger. Ik deel met passie mijn persoonlijke ervaringen, zodat jij er van kan groeien!

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Mantelzorger zijn. Ja, dat kan fijn zijn en ook zwaar. Ik zit er doorheen.
    Na het overlijden van mijn vader, ben ik al in touw voor mijn moeder.Mijn moeder heeft altijd voor zichzelf gekozen en enorm genoten van het leven. Ze kreeg mij op 18 jarige leeftijd ik ben nu 68 jaar.Actief, kleinkinderen en dochter in een ver buitenland. Heel jammer. Doordat mijn moeder ouder wordt, maar nog helemaal bij haar verstand, doe ik nog meer voor haar. Mijn moeder heeft een depressief karakter en slikt veel medicijnen op dit gebied, haar hele leven al gedaan . Verleden jaar is mijn zoon plotseling overleden, ik zit in een rouwproces, ik heb zo’n verdriet. Mijn moeder klaagt en klaagt. Ik kan het niet meer aan, wordt ouder, voel me moe en wil het liefst voor een langere tijd naar mijn kleinkinderen en dochter die ook zo naar mij verlangen. Enorm goed contact met mijn dochter die haar broer, mijn zoon ook zo mist en hetzelfde voelt. Wij zouden zoveel aan elkaar hebben, Mijn moeder woont in een serviceflat, met bekenden en familieleden, maar weigert hun hulp, want mijn dochter zorgt voor mij. Alles heeft zij meegemaakt, kerstdiners, sinterklaas, etentjes, feestjes, 46 jaar lang bij mij en ons gezin. Nu ze ouder wordt klaagt ze, denkt geen seconde aan mijn verdriet en dat ik zo graag weg ga naar mijn dochter, Toch ga ik dat doen, zomaar een paar maanden weg. Ik kan niet anders, het lukt me niet meer, mede doordat ik nooit een band met mijn moeder heb gehad. Mijn moeder heeft nooit gezien, wat ik voor haar doe en gedaan heb, ja het standaard zinnetje: öh kind wat loop je weer te sjouwen, bedankt hoor. Ja, ik weet je hebt een lastige moeder etc. etc. Ik heb het benauwd, want ik wil ook Oma kunnen zijn zoals zij van onze kinderen heeft kunnen genieten altijd, voordat zij echt groot zijn en de wereld in gaan wil ik wat mee maken met ze. Maar ook mijn dochter helpen zij heeft een bedrijf en heeft buiten een hulp niemand waar ze op terug kan vallen en ik mis haar. Dus mantelzorgers die het zo zwaar hebben en het een verrijking vinden, ik dus niet met mijn bijna 69 jaar zelf straks aan de beurt. Het verdriet van het missen van mijn zoon is zwaar, ik weet ik knap op bij mijn dochter, kan met dit verdriet nog niet de depressieve klachten van mijn moeder meer aan, Op ben ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X