Hoe gaat het met die Woon-Zorg-Locaties nieuwe stijl?

In plaats van extra verpleeghuizen komen er extra verpleegzorgplekken. Dit zijn locaties waar je woont en zorg krijgt. Het idee hierachter is dat je met geclusterde woningen in de eigen buurt kan voldoen aan de toekomstige zorgvraag. Het is één van de grote punten uit de plannen van minister Helder. Maar hoe gaat het eigenlijk met die Woon-Zorg-Locaties in de nieuwe stijl?

Wat ik gezien heb van dit soort initiatieven is dat ze zich vooral richten op de fitte ouderen. Mensen die lichte zorg nodig hebben en die te goed zijn voor een verpleeghuis. De beelden laten prachtige huizen zien vol met gezelligheid en samenzijn met ondersteuning vanuit de thuiszorg. Maar zijn deze locaties echt voor iedereen geschikt en beschikbaar?

In een uitzending van Meldpunt reageerde ik eerder dit jaar op deze ontwikkeling. Want in hoeverre gaat dit de wachtlijsten oplossen voor de verpleeghuizen? Er staan meer dan 18.000 mensen op een wachtlijst. Kunnen zij ook instromen in deze locaties? Of is het voorbehouden aan een geselecteerde vieve groep die met lichte ondersteuning nog prima voor zichzelf kan zorgen?

Ik heb me verdiept in de voorwaarden om in aanmerking te komen voor zo’n woning. Daar word ik niet veel wijzer van. Wat me het meeste bezighoudt is de vraag: wat gebeurt er als je daar woont en je ineens intensieve zorg nodig hebt. Het enige wat ik hierover lees is dat je ‘in principe’ daar mag blijven wonen. In principe…

Misschien ben ik te achterdochtig, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit soort locaties helemaal niet zitten te wachten op zware WLZ-indicaties met bijbehorende intensieve en complexe zorg. Want hoe wenselijk is het als een bewoner, door bv dementie, onhandelbaar wordt of ongewenst gedrag gaat vertonen? Of een bewoner die fysiek ineens veel meer hulp nodig heeft? Wat zijn de grenzen van dit soort locaties? Hoe hebben ze dit afgeregeld? Dat wordt me niet helder in deze zoektocht.

Daarnaast worden veel van dit soort initiatieven gerealiseerd door commerciële partijen. Een gat in de markt dus voor nieuwe geldstromen. De persoonlijke budgetten vanuit de WLZ-indicatie worden gebruikt (via Volledig Pakket Thuis) om de boel te financieren. Het zijn dus geen zorginstellingen. En dit maakt me alert. Want als er voor een bewoner veel meer zorg ingekocht moet worden, dan blijft er minder geld over voor de organisatie. En wat dan?

Ik denk zelf dat dit soort initiatieven goed zijn als vervanging voor de oude verzorgingshuizen. Een mooie plek tussen thuis en het verpleeghuis. Maar of het de verpleeghuiszorg kan overnemen, de wachtlijst gaat oplossen en de vergrijzing gaat opvangen? Daar zet ik mijn vraagtekens bij.

Hebben jullie hier ervaring mee of informatie over? Mailen mag ook op: margreet@mantelzorgelijk.nl.

Ervaringsdeskundige mantelzorger, veranderkundige/organisatieadviseur, moeder en echtgenote. Zorgt al jaren voor moeder en broer. Spreekt en schrijft over vraagstukken in het sociaal domein en mantelzorg. Rode draad is: opsporen, blootleggen, bespreekbaar maken en verbinden. Hiervoor kijkt en luistert ze met een open blik naar alle mensen en zaken die ze tegenkomt. Ze is gedreven om de positie van mantelzorgers te verbeteren en op te komen voor hun belangen. Margreet is tevens bestuurslid van onze stichting, projectleider en de schrijfster van ons MantelzorgManifest.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top