Foto © Claudia Otten

Het voelt weer als een achtbaan

Sinds gisteren is mijn vrouw weer thuis na 13 dagen logeren bij de zorginstelling Nieuw Unicum. De voorbereidingen voor haar thuiskomst begonnen het weekend ervoor al. Huis schoon, bed verschonen, was wegwerken, boodschappen doen en de zorgtaxi reserveren. Ik moest ook richting de zorginstelling omdat de zorgtaxi geen bagage meeneemt. Op de dag van vertrek uit de zorginstelling was mijn vrouw gespannen. Er waren meerdere logeer vertrekkers welke ook gespannen waren. Gezamenlijk hebben we in de algemene huiskamer nog een bakkie koffie gedaan. Thuisgekomen was mijn vrouw zo moe van de spanning en de reis dat zij al snel in bed belanden. En zo bemerk ik dan dat we weer op het zelfde punt staan als voordat mijn vrouw ging logeren. Mijn vrouw slaapt de dagen weg. Vandaag had mijn vrouw een gesprek bij het AVL-Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis. Ik had eerder al geschreven over het bevolkingsonderzoek darmkanker en dat er bloed in de ontlasting is gevonden van mijn vrouw. Mijn vrouw was heel erg gespannen tijdens het gesprek wat bij thuiskomst resulteerde in een snoekduik naar bed.
Gisteren werd ik gebeld door een juridisch medewerker van stichting MEE welke mij zal gaan bijstaan bij het maken van bezwaar tegen de UWV vervolguitkering van €603,91 bruto per maand en gaat ook de herkeuring van de UWV-WIA volgen. Vandaag heb ik de machtiging ondertekend en verzonden dat deze juridisch medewerker voor mij mag optreden. Zo ben ik tussen dit gevecht uitgehaald. Na het telefonische gesprek was ik behoorlijk van slag. Het is mij niet te verkroppen dat ik na zoveel jaren werken in combinatie met de zeer intensieve mantelzorg nog zo hard moet vechten voor een beetje rust en inkomen. Van een harde werker cq altijd doorgaan met een comfortabel inkomen naar een burn-out en ptss met een aankomend inkomen op bijstandsniveau als het aan de UWV ligt. Daarbij genomen dat ik vanaf de dag dat ik ben uitgevallen voor werk geen week zonder stress heb kunnen blijven door van alles wat je moet doen, procedures, gesprekken en onzekerheid. Constant in de alert modus moeten staan, constant moeten strijden. Dit is mede het resultaat dat ik er qua psychische gezondheid slechter voor sta dan dat ik begon in de UWV-WIA. En nu moet ik de strijd aan met de UWV om te laten inzien dat ik echt niet kan werken voor de komende tijd. Mocht de UWV nadelig beslissen ondanks alle medische ondersteuning in de vorm van correspondentie dan maak ik per augustus 2022 nogmaals een financiële neerwaartse val. Voordeel is dan wel dat mijn inkomen niet nog verder kan en mag zaken aangezien dat wettelijk bepaalt is. Geruststellende gedachten. Cynisch..
Over het gesprek welke wij afgelopen week hebben gehad met de psycholoog en medewerker aanmelding en plaatsing van de zorginstelling Nieuw Unicum hebben wij nog niets gehoord. Dit omtrent de vraag toch te gaan kijken voor een tussen-woonvoorziening voor mijn vrouw omdat de zorg thuis domweg niet vol te houden is.. We wachten het nog even af.Overigens heb ik nog geen terugkoppeling gehad omtrent het gesprek welke wij afgelopen week hadden met de psycholoog en medewerker van de afdeling aanmelding en plaatsing van de zorginstelling Nieuw Unicum. Ik heb in het gesprek aangegeven dat er toch gekeken moet worden naar een tussen-woonvoorziening voor mijn vrouw omdat het thuis echt niet meer gaat. Ik wacht het nog maar even af.
Toch ook nog iets leuks schrijven: Ik heb al eens geschreven dat mijn vrouw moeite heeft met geld. In het verleden heeft dit wel eens voor problemen gezorgd. Op een gegeven moment probeerde ik het met cadeaukaarten van winkels welke we dan kochten voor mijn vrouw. Deze kan zij dan vrij besteden zonder problemen. Mijn vrouw vind het geweldig. Toch is wat contant geld ook altijd leuk. Zo kwam ik op het idee: “Statiegeld” Wij sparen de statiegeldflessen tot mijn vrouw aangeeft dat het weer tijd is om een “Statiegeld dag” in te plannen. Dagen van te voren is zij hier al mee bezig. Ze vind het geweldig om te doen en maakt er een hele show van in de winkel bij de statiegeldautomaat.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top