skip to Main Content

Het mantelzorgcompliment

Het mantelzorgcompliment.. Even alle aandacht aan jou, de mantelzorger….. Even geen zorgen maar ontspanning,  een gezellige avond voor jou, de mantelzorger….. Er viel een uitnodiging in de bus voor de mantelzorgdag van mijn gemeente.

De avond zal op verzoek van de gemeente georganiseerd worden door Wijkracht, een prachtige organisatie welke door veelal  vrijwilligers wordt bemand. In het verleden heb ik er al eens kennis mee gemaakt. Nieuwsgierig naar welke verrassing ons te wachten staat heb ik mijn schamele vakantieuurtje ingeleverd om wat eerder naar huis te kunnen. Deze woensdag is namelijk één van mijn twee dagen dat ik een hele dag kan werken om toch aan de 28 uren te komen in de week.

Thuis aangekomen eerst een bakkie koffie gedaan met mn pa, hem nog even naar de badkamer geholpen zodat ik daarna daar snel ongestoord een douche kan gaan nemen. Terwijl ik mijn haren laat drogen maak ik een uitsmijter voor hem (op woensdag doen we altijd “gemakkelijk”) zet z’n bakje vla met medicijnen klaar en eet zelf snel een boterham mee. Na het eten help ik mn pa met het poetsen van z’n tanden en toiletgang, hij gaat rusten en ik tut me een beetje op want wil toch niet verwilderd aankomen in een zaal met vreemden 😊

De zorg komt (voor de zekerheid meegedeeld dat ik er niet ben) rond de klok van 20.30, ik moet om 19.00 uur aanwezig zijn op het feest dus zorg dat voor pa alles klaar staat. Koffiekop onder het apparaat, een gebakje en glas water bij zn sta-op-stoel,  (mag hopen dat hij zich niet verslikt nu ik straks weg ben) zn pyama, bedsokken, incobroek, drinkbeker op zn nachtkastje. Even denken; Heb ik nu alles? Ach, het is maar voor 2 uurtjes dat red zich zo wel.  … Toch?…

Ben lief ontvangen met een kop koffie en een petitfour, neem plaats naast een man die er ook alleen heen is gegaan. We zitten in een soort van schoolbank opstelling met een groep van zo’n  30 mantelzorgers. Maak kort kennis met mijn buurman en mijn oog valt op een kleine speelbal die op tafel ligt. Hmmm ben benieuwd wat we daarmee gaan doen.

Voor ons een groot scherm en een statafel voor de jongedame die een korte workshop gaat geven. Ze stelt zich voor, verteld wat ze zoal allemaal doet naast haar gezin (en dat was veel, heel veel) ZZP’er: workshops en trainingen organiseren, gemeenteraadslid, handbaltrainster in de hoofdklasse Vanavond is er zij er voor ons, de mantelzorger…

We kijken een filmpje van Brigit Kaandorp “er is altijd wat”, en de jongedame beaamt het nog maar eens “er is altijd wat” en daar om gaan wij vanavond handvaten krijgen om “balans te creëren in het dagelijks leven” zo heet dus ook deze workshop.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik vanaf dit punt al sceptisch ben naar haar toe, want hoe had deze drukke, optimistische “schooljufrouw” ons dat willen leren in een klein uurtje? Hoe weet zij nou hoe onze dagen eruit zien? Hoe weet zij nou of we überhaupt tijd daarvoor hebben in ONS dagelijks leven?
Maar goed, ik geef haar een kans want ik wil open staan voor advies uiteraard.

We moeten van stoel gaan verwisselen in de groep, en vormen nu groepjes van 4. En nu komt de speelbal in beeld.. Wij gaan hem 10 x overgooien rond de tafel en de tijd wordt genoteerd. Dit herhaalt zich nog eens maar dan 15 x. De bal wordt een ei welke ze godzijdank nog wel had gekookt, want mijn irritatie is al aardig op niveau en ik zou niet willen om een kapotgeknepen ei richting mijn nieuwe buurvrouw te smijten!

De jongedame stelde de vraag behorende bij deel 1:

Wat doet dit met je? Wat doet dit met je lichaam? Nou, geen idee, nu 2 dagen verder nog steeds niet hahahaha

Een andere vriendelijke dame komt met een dienblad rond en ik denk nog : oh, lekker een hapje. Nee, we mogen er een ballon afpakken en deze opblazen zoals je die zou maken voor iemand die jarig is. De dame voor mij met COPD krijgt het al benauwd alleen al bij het idee. Ik doe braaf mee (is al knap) en blaas mn ballonnetje, knoop erin klaar. Laat dat nou net niet de bedoeling zijn, we moesten hem nog niet sluiten maar het tuitje vastknijpen om vervolgens een paar vragen te beantwoorden met ja of nee. Bij elke x dat je een vraag met ja had beantwoord mocht je bijblazen, trouwens deze snapte ik wel achteraf. Een man verderop in de zaal blies al zijn frustratie in de ballon, ik zag z’n tafelgenoten hun oren al angstig beschermen.

We leren nog wat over to-do-lijstjes (ik haat dat woord) meditatiemomentjes, tijd maken en nemen voor jezelf etc. De (verkorte) workshop zal best handig en interessant  zijn in het “normale” dagelijkse leven, in mijn mantelzorgleven past het niet!

De “after-party” vond ik persoonlijk het meest waardevol, gezellig napraten onder het genot van een borrel en een hapje met mijn medemantelzorgers 😊

p.s. Een tasje met een folder van de workshop en een gemeente cadeau bon twv 15 euro was ons mantelzorgcompliment…. Ik speel nu met de gedachte om minister Hugo de Jonge deze bon cadeau te doen 😉

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X