Het leven na mantelzorg -4-

Je leven na mantelzorg -4-

Vandaag weer een vervolg over wat je allemaal kunt ervaren als mantelzorg je zorg niet meer is en je je eigen leven weer helemaal opnieuw moet gaan oppakken. Tenminste, zo was het voor mij. Ik bedenk me, nu ik achter mijn laptop zit, dat ook dit weer heel anders zal zijn voor iemand die nog een gezin naast zich heeft staan dan heb je ook daar nog mee te dealen natuurlijk. Ik zou mij voor kunnen stellen dat het dan nog lastiger is om je eigen gevoelens te goed te kunnen uiten, ik durf te stellen dat juist jij dan jezelf weer sterk houdt omwille van hen. Vooral nu, de extra zwaarbeladen dagen voor…

De feestdagen komen eraan, voor mij was vorig jaar de eerste kerst niet alleen zonder mijn moeder en broer, ook mijn vader was er nu niet meer bij.. Ik heb het in een soort van vreemde roes beleefd, kroop het liefst al die dagen onder de dekens maar omdat ik toch gevoelsmatig rekening had te houden met hetzelfde verdriet bij mijn dierbaren ging ik ook deze dagen op de automatische piloot. Voor hun heb ik mijzelf een schop onder mijn kont gegeven en de moed bij elkaar geraapt om er nog wat van te maken. Het is ons nog aardig gelukt ook gek genoeg.

Nu ben ik een jaar verder, je zou dan toch denken dat de scherpe kantjes van verdriet en gemis er toch wel af zouden zijn? Niets is minder waar in mijn geval, al een aantal weken zit ik minder goed in mijn vel. Sikkeneurig, en dat is normaal gesproken niet iets voor mij. Nee, dit jaar zelfs meer last van de donkere dagen voor kerst dan voorheen.

Voor lotgenoten voor wie de aankomende feestdagen moeilijk kunnen zijn als je rouwt om een dierbare: het is niet meer dan begrijpelijk. Het is belangrijk om te onthouden dat er geen goede of foute manier is om de feestdagen door te komen. EΓ©n ding vind ikzelf belangrijk om in ieder geval te delen: voel je vooral niet schuldig om de manier waarop jij ze alleen of met je dierbaren door wilt brengen!

Plan vooruit: Overweeg om de feestdagen op een andere manier te vieren dan je gewend bent. Misschien wil je een nieuwe traditie beginnen of er lekker tussenuit een paar dagen als je die keuze hebt. Of misschien wil je wel helemaal niets van dat alles.. Ook dat kan, maar dat is voor mij als alleenstaande natuurlijk wel makkelijk praten.

Zorg voor jezelf: Het is belangrijk om goed voor jezelf te zorgen, zowel fysiek als emotioneel. Probeer voldoende te slapen, gezond te eten en regelmatig te bewegen. Neem de tijd om te ontspannen en dingen te doen die je leuk vindt. De dagen zijn emotioneel al pittig genoeg.

Praat met anderen: Zoek steun bij vrienden en familie. Praat over je gevoelens en herinneringen aan je dierbare. Als je het moeilijk vindt om met iemand te praten, overweeg dan om eens op het forum hier op het platform te kijken. We hebben er ook een topic over rouw en feestdagen, heb er zelf vorig jaar veel steun aan gehad. En voel je zeker niet bezwaard om er zelf een oproep te plaatsten als je de behoefte hebt. Je bent er meer dan welkom!

Houd tradities in stand: December is een maand van bezinning, terugblikken op het afgelopen jaar en samenzijn. Maak ruimte voor de mooie herinneringen die je hebt aan een overleden dierbare. Houd vaste rituelen of tradities die jullie samen hadden, in stand, juist na een overlijden. Dit kan steun en houvast geven. Het geeft ruimte aan het verdriet. Haal bijvoorbeeld samen met familie en vrienden herinneringen op, maak het favoriete eten van de overledene klaar, bezoek de herdenkplek of doe gezamenlijk iets waar de overledene van hield.

Eenzaam gevoel: De gezelligheid en schijnbare onbezorgdheid waarmee anderen de feestdagen lijken te beleven, kunnen zorgen voor een eenzaam gevoel. Ook al is het misschien verleidelijk, probeer jezelf niet te isoleren. Accepteer hulp die je wordt aangeboden en wees niet bang om aan te geven waar jezelf behoefte aan hebt.

Vrijwilligerswerk: Overweeg om vrijwilligerswerk te doen tijdens de feestdagen. Het kan helpen om je gedachten te verzetten en om iets positiefs te doen voor anderen. Rondom deze tijd zijn er zoveel georganiseerde activiteiten voor mensen die wel wat warmte en vrolijkheid kunnen gebruiken, denk aan kerstdiners bij zorginstellingen of buurthuizen bijvoorbeeld. Deze tip klinkt misschien wat raar in de oren maar ik weet dat er mantelzorgers zijn die nog steeds graag op deze manier van betekenis willen zijn.

Dit is wat mij betreft wel 1 van de beste:

Forceer niks! Voel je niet verplicht om je anders voor te doen dan je je voelt. Geforceerd vrolijk zijn is nergens voor nodig. Geen zin om naar een kerstborrel of andere feestelijke bijeenkomst te gaan? Spreek met jezelf af om maar even te gaan. Als je eerder naar huis wilt, zal niemand hier raar van opkijken. En dan nog, het zou je eigenlijk worst moeten wezen wat een ander er ook maar van vindt toch? Zo sta ik er nu in..

Mijn vriendengroep begint met feesten op kerstmiddag, eerst zag ik het helemaal niet zitten maar dit jaar ga ik toch. Dit is een bewuste, persoonlijke keuze. En ik heb een reden om mijn glittertop eens aan te trekken πŸ˜‰ De eerste kerstdag ga ik eten bij mijn zus en haar gezin. Ik forceer niets deze dagen, ik probeer er het beste van te maken met hen die mij dierbaar zijn.

Conclusie: Er is geen goede of verkeerde manier om de feestdagen door te komen. Wees eerlijk naar jezelf, stel realistische verwachtingen en plan vooruit. Vergeet in ieder geval niet dat het belangrijkste is om ruimte te geven aan je verdriet, herinneringen en gevoelens. Bedenk daarnaast dat je ook warme en gelukkige momenten mag toelaten. Dit doet niks af aan het gemis of de liefde die je voelt voor hem of haar.

Met het schrijven van dit blog denk ik niet alleen aan hen die nu rouwen om hun dierbare die is overleden maar ook aan hen die sinds kort alleen zijn omdat hun dierbare niet meer thuis woont, ook dan is alles opeens zo anders. Voor jullie ook een extra knuffel!

 

“Ik vind het fijn om te geloven

Nu deze tijd me zo diep raakt

Dat er iemand is daarboven

Die elke dag over me waakt”

*Martin Gijzemijter*

Avatar foto

Jolanda Groothuis, trotse dochter van WillemπŸ’–, voor hem heb ik jaren gezorgd en door hem ben ik hier ooit eens op het platform terecht gekomen. Mantelzorgelijk heeft mij zoveel gegeven: hier kreeg ik antwoorden op mijn vragen, hier kon ik vrijuit mijn zorgen delen met lotgenoten, hier voel(de) ik mij thuis.
En ik ben nog lang niet van plan om dit "warme nest" te verlaten!

Samen staan we sterker, daar blijf ik van overtuigd!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top