skip to Main Content

Herinneringen maken

We blijven herinneringen maken. Zo ook afgelopen dinsdag. De zon scheen volop! En na de lunch maakten we een heerlijke wandeling in het bosje aan de overkant. De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen gevallen.
Papa was heel helder. Ik knip zijn vingernagels en we eten een mandarijntje. Ik schrik van zijn benen die uit zijn broekspijpen steken. Het zijn net stokjes. Hij heeft weer wat wondjes. Niks aan te doen. Het hoort erbij. Slikken, accepteren en weer doorgaan.
Ik mag en kan en wil hem nog bezoeken. Dat is het grootste geschenk in deze bizarre tijden. Ik probeer niet naar het nieuws te kijken maar kan er niet omheen. Kleine verdrietjes en grote verdrieten, ik laat ze allemaal toe. En leef bij de dag. Vandaag is het zaterdag. Ik mag en kan weer. Geen sneeuw maar een frisse wandeling gaat het worden.
Later meer.
Avatar

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X