Gemeentesport: Mantelzorgers vinden

“Over 4 weken gaan we over naar het nieuwe systeem. Doodeng. En weet je wat het ergste is?”, zei de wethouder tegen ons – “We hebben nog niet in kaart wie alle mantelzorgers in onze gemeente zijn!” Mantelzorgelijk was nog maar een halve dag in de lucht, of we waren al op gesprek gevraagd. Want een platform voor mantelzorgers bereikt natuurlijk precies ‘de doelgroep’. En aangezien mantelzorgers in onze nieuwe participatiesamenleving een cruciale rol spelen, wil de gemeente graag inventariseren, wie precies de mensen zijn, die de belangrijke eerste zorg voor hun dierbaren verlenen.

Waarom willen de gemeentes opeens hun mantelzorgers in kaart brengen? Marjo Brouns van ‘Sprekende Mantelzorgers’ schreef er een aardige blog over. Ze stelde haar vraag “Waarom willen jullie alle mantelzorgers vinden?” aan gemeentemedewerkers. En het antwoord dat ze kreeg, was: omdat dat belangrijk is. Pas na veel navragen kwam daar nog achteraan: dan kunnen we de mantelzorgers informatie sturen.

Informatie sturen? Er is wel wat meer aan de hand. Sinds 1 januari staan alle mantelzorgers van Nederland in de wet. Mantelzorgers moeten wettelijk zo lang mogelijk voor hun dierbaren zorgen – en graag met zo min mogelijk professionele hulp. En wie regelt en betaalt die professionele hulp? De gemeente. Helaas hebben de meeste gemeentes daar veel minder geld voor beschikbaar dan er vorig jaar nog was, toen het Rijk nog verantwoordelijk was. De gemeentes moeten, dat weet iedereen, flink bezuinigen op de zorg. En daarom willen ze hun mantelzorgers natuurlijk kennen – om ze zo lang mogelijk overeind te houden.

Vanuit de gemeente gezien een logische redenering: zij willen de mantelzorgers ‘in kaart brengen’ om beter in te kunnen schatten wanneer en waar er extra ondersteuning gefinancierd moet worden. Maar is het voor mantelzorgers zélf eigenlijk wel zo nuttig, als ze ‘bekend zijn’? Ik denk het niet.

Wat zou er voor de mantelzorgers in ons dorp nou daadwerkelijk veranderen, als ze opeens in een databestand van de gemeente zitten? Wat doet de gemeente dan met die gegevens? Ordenen in mooie excel-sheets. Folders sturen. Data uitwisselen met andere instanties. Allemaal goed en wel, dat is wat overheden nu eenmaal graag doen, maar wat verandert er daarmee voor de mantelzorgers zelf?

Niks.

Je reddert door. Tot het genoeg is. Als je als mantelzorger gevonden wilt worden, pas dan stap je naar voren: hier ben ik. Mijn ouders, mijn kind, mijn buren zijn ziek. We hebben hulp nodig. Zij – en ik ook. En als je eenmaal als mantelzorger ‘gevonden’ wil worden, dan heb je er meestal niet lang voor nodig om aan de bel te trekken. Maar dan moet die bel wel vindbaar zijn. En dan moet de deur ook snel opengaan.

Dus dat is ons advies aan de gemeente. Als u er nou voor zorgt dat mantelzorgers heel snel terecht kunnen, als ze hulp nodig hebben. Dat de toegang tot ‘het systeem’ eenvoudig en duidelijk is. Dan kunnen de mantelzorgers zelf bepalen wanneer ze zich melden. Ze moeten toch al zo veel zelf doen. Laat ze dan ook zélf de beslissing nemen wanneer ze in de grote gemeente-kaartenbak willen.

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top