skip to Main Content
Gemeentelijke Zorgbureaucratie

Gemeentelijke zorgbureaucratie

Als zorgouders hebben we veel contact met andere zorgouders. Crisis verbindt nu eenmaal en we zitten allemaal, min of meer, in hetzelfde schuitje. Hoewel Kamil tot zijn 18e nu verzekerd lijkt te zijn van zorg, lukt dat nog niet bij iedereen. Nog steeds betaalt de SVB slecht bij sommigen en volgende week mag de staatssecretaris voor de zesde keer dit jaar verantwoording gaan afleggen aan de kamer. Op voorhand voorspel ik, dat dit wederom niet gaat leiden tot zijn vertrek.

Niet alle problemen vallen onder zijn directe verantwoordelijkheid: staatssecretaris Martin van Rijn. Foto: De Volkskrant

Niet alle problemen vallen onder zijn directe verantwoordelijkheid: staatssecretaris Martin van Rijn. Foto: De Volkskrant

Maar lang niet alle problemen liggen onder directe verantwoordelijkheid van de staatssecretaris. Ook menige gemeente kan er wat van. Twee voorbeelden hiervan.

Een bevriend gezin met een meervoudig gehandicapt kind uit Noord-Holland is al ruim een jaar bezig om hun woning aangepast te krijgen. Na vele gesprekken met de gemeente leek het eindelijk rond. Alles uiteraard sober en doelmatig, maar wel zodanig dat hun zoon een veilige, goede, eigen plek in het huis zou krijgen. De verbazing was dan ook groot toen ze een brief ontvingen dat er een andere leidinggevende was gekomen en dat alles wat eerder was toegezegd van tafel is en dat er opnieuw moet worden overlegd. Opnieuw dus lange tijd in onzekerheid.

Een ander gezin vroeg in november vorig jaar een tillift aan, omdat hun meervoudig gehandicapt kind steeds zwaarder wordt en de belasting voor de ouders te groot wordt. De gemeente komt, na maanden vergaderen en dure adviezen te hebben opgevraagd, met een afwijzing. Ze hebben namelijk bedacht dat er voor een half jaar wel een tillift kan worden gehuurd op kosten van de zorgverzekeraar. Aangezien hun kind valt onder de WLZ vallen de kosten voor de lift volgend jaar bij het Rijk en niet meer bij de gemeente. De gemeente gaat hier even totaal voorbij aan het overgangsrecht en schuift voor het gemak de rekening maar even op het bordje van de verzekeraar. Uiteraard weten de ambtenaren dit best, maar het gezin mag zelf weer de hele rechtsgang in werking gaan zetten. Alsof we niet genoeg te doen hebben.

“Uitzondering 1: overgangsjaar 2015

Via de invoeringswet Jeugdwet is artikel 8.6a Wmo 2015 ingevoegd. In artikel 8.6a Wmo 2015 is geregeld dat artikel 2.3.5 lid 6 Wmo 2015 in 2015 niet geldt voor cliënten met een Wlz-indicatie die thuis wonen en een maatwerkvoorziening bestaande uit een hulpmiddel of een woningaanpassing hebben aangevraagd. En ook niet voor cliënten die zonder behandeling in een instelling verblijven en een maatwerkvoorziening bestaande uit een hulpmiddel ter verbetering van hun mobiliteit hebben aangevraagd, bijvoorbeeld een rolstoel. De wijziging betekent dus dat gemeenten in 2015 nog hulpmiddelen en woningaanpassingen moeten verstrekken voor AWBZ of Wlz-gerechtigden die thuis blijven wonen. Ook blijft de gemeente in 2015 verantwoordelijk voor het verstrekken van rolstoelen aan Wlz-bewoners indien ze zonder behandeling in een Wlz-instelling verblijven.” 

Wat gaan ze controleren? Of Kamil niet stiekem loopt als hij thuis is?

Wat gaan ze controleren? Of Kamil niet stiekem loopt als hij thuis is?

Morgenmiddag krijgen wij een huisbezoek van de gemeente. Kamil is namelijk te groot geworden voor zijn rolstoel.We hebben dus een grotere aangevraagd. Ik vraag me af wat ze eigenlijk komen doen. Met eigen ogen vaststellen dat Kamil niet stiekem loopt als hij thuis is? of krijgen we straks ook te horen dat we er maar een moeten huren voor een half jaar en het daarna mogen uitzoeken bij het ministerie van VWS? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat dit soort onzin een heleboel geld kost en dat dat allemaal ten koste gaat van goede zorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X