skip to Main Content
Gelezen: Lepeltje-lepeltje Liggen Op Je Sterfbed

Gelezen: Lepeltje-lepeltje liggen op je sterfbed

thTijdens het ziekbed van mijn moeder – 3 jaar geleden – bedacht ik dat het eigenlijk toch heel vreemd is dat je – na jarenlang lief en leed gedeeld te hebben – ineens door een opname in een verpleeginstelling, gescheiden moet leven van je levensgezel. Dat het niet normaal is dat er geen tweepersoonsbedden in ziekenhuizen zijn, zodat je gewoon kunt blijven slapen om je lief bij te staan. Dat je in de laatste levensfase elkaar soms alleen tijdens bezoekuren kunt zien. Vorige week las ik in een artikel dat het tegenwoordig ook anders kan:

“56 jaar sliepen Klaas en Jacolien Moes zelden een nacht zonder elkaar. Hij links, zij rechts. Zelfs op haar sterfbed in een Gelders hospice schoof Klaas elke avond een bed bij. Het verhaal van dit echtpaar bracht het personeel op het idee om een tweepersoonsmatras te kopen.

De huisarts belde deze zomer. Er was een bed vrij in hospice Buurtzorghuis in het Gelderse plaatsje Warnsveld. Klaas Moes wist dat dit telefoontje zou komen, de hersentumor maakte zijn vrouw steeds zwakker, maar opeens was het definitief: de laatste fase van hun leven samen was begonnen. ,,Ik laat mijn vrouw niet alleen,” zei hij resoluut.

Dat heeft hij nooit gedaan. Hooguit waren ze voor hun werk wel eens 2 dagen van elkaar gescheiden. ,,Maar nooit langer,” vertelt de 79-jarige man. Op zijn verzoek werd elke avond zijn eenpersoonsbed naast het hare geschoven. De verpleging rolde een dekbed op en legde dat tussen hen in, zodat geen van beiden in de richel belandde. Hij links, zij rechts. Ook hier. ,,Heel fijn. Hierdoor konden we ’s avonds nog even tegen elkaar aan liggen. Even kroelen,” beschrijft hij.

Praten
In die laatste maanden werd er veel gepraat. Over de dood, het geloof, de tijd die Klaas nog restte zonder zijn vrouw die hij ontmoette op de middelbare school in Delft. Met wie hij drie kinderen en drie kleinkinderen kreeg. Met wie hij tot 2 jaar geleden nog met een rugzak door Europa trok. Scandinavië was favoriet. ,,Na 56 jaar waren we nog niet uitgepraat.”

Toen het hospice een gift kreeg van kringloopwinkel De Werf, wist het personeel gelijk waaraan het dit wilde besteden: een tweepersoonsbed. ,,Juist als iemand zo ziek is dat de zorg thuis niet meer gaat, is het zo belangrijk om gekoesterd te worden. Om ondanks het verdriet en het afscheid je veilig en vertrouwd te voelen bij de liefste die je hebt,” beschrijft verpleegkundige Anne-Marie van Veen. Het werd een speciaal matras om doorligwonden tegen te gaan.

Sympathiek
Jos Somsen van de Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg Nederland (VPTZ), waar onder meer 110 hospices bij zijn aangesloten, noemt het initiatief van het hospice in Warnsveld ‘sympathiek’. ,,Dit is nu zo’n typisch voorbeeld hoe hospices de laatste levensfase mooier maken.”

Toch komt een tweepersoonsbed niet vaak voor, omdat verzorgers het liefst om het bed heenlopen om de zieke bijvoorbeeld uit bed te tillen. In de meeste hospices zijn familiekamers beschikbaar of wordt een bedje bijgeschoven, zoals in Hospice Zeeuws-Vlaanderen in Terneuzen dat zelfs een echtgenoot opnam die anders naar een verpleeghuis had gemoeten. ,,Trieste bijkomstigheid: meneer wilde na het overlijden van zijn vrouw niet meer weg uit het hospice,” vertelt een medewerker.

Hotel
Hospice Kajan in Hilversum huurde twee keer een tweepersoonsbed voor een echtpaar dat bij elkaar wilde slapen en stond een keer standby toen een jonge bewoner nog één nacht met zijn vrouw in een chic hotel in Amsterdam wilde doorbrengen. Jacolien Moes overleed 26 oktober. Haar man Klaas week ook die laatste dagen niet van haar zijde. Hij links, zij rechts. ”

Dit artikel van Hanneke van Houwelingen stond op 1 december j.l. in het AD


 

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X