skip to Main Content

Het gaat hetzelfde, al jarenlang

Een of twee dagen nadat ik heb voorgelezen belt mijn moeder. Ze is onverstaanbaar, of het nu aan de lijn of aan haar ligt, kan ik niet beoordelen. Ik hoor echt helemaal niets. Ik zeg in de telefoon dat ik weet dat zij het is, dat ik ophang en dat ik haar direct zal terugbellen. Zo gezegd, niet gedaan. Want hoe vaak ik ook bel, de lijn blijft bezet. Na een uurtje bel ik met de zorggroep van de flat waar mams woont. De vriendelijke verpleegkundige geeft aan dat ze straks op ronde even zal kijken wat er aan de hand is. Omdat het dan al mam’s bedtijd is spreken we af, dat zij doorgeeft dat ik gebeld heb en dat ik de volgende dag ga terug bellen.

Dat doe ik dan ook. Gelukkig neemt mam vrij snel op. Ze klinkt heel timide. Ik vraag waarom ze gebeld heeft, ze weet het niet meer. Ik vraag haar hoe het gaat en eigenlijk weet ik het antwoord al. Al jarenlang (!) zegt ze namelijk: “hetzelfde”. Terwijl ze in de tussenliggende periode vele ups (en helaas ook downs) heeft meegemaakt is het net of ze hierin blijft hangen. Het is hetzelfde. Ik vind het jammer, dat ze niet echt meer kan aangeven hoe het met haar gaat en vooral hoe zij zich voelt. Dan vraagt ze me of ik het bedrag wat zij op verjaardagen altijd geeft nog weet. Gelukkig wel en ik kan het haar doorgeven. Mijn broer verjaart binnenkort. Het zou toch wat zijn, als hij ineens veel minder of meer zou krijgen dan anders. Alhoewel niemand van ons daar raar van zou kijken of een opmerking over maken. Dat lossen we onderling dan wel weer op.

Net als zoveel kleine dingetjes die vanzelf een oplossing vinden. Daar winden we ons maar niet meer over op bij het mantelzorgen. Soms is het makkelijker om een oplossing te vinden, dan energie te steken in verandering of in dingen die fout lopen. Helaas is dat hetzelfde bij vele mantelzorgers kom ik steeds meer achter..

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X