skip to Main Content
Favorieten! #15 Open Brief Aan Mantelzorgers Van Een Dierbare Met Dementie

Favorieten! #15 Open brief aan mantelzorgers van een dierbare met dementie

Hier is weer een aflevering van de top 20 van de meest gelezen stukken op Mantelzorgelijk (editie 2018). In deze kleine serie laten we je zien welke onderwerpen mantelzorgers het meest bezighouden. En welke mantelzorgvragen de meeste reacties opleveren. 

Vandaag nummer 15. Een persoonlijke brief van Marjolijn aan alle mensen die mantelzorgen voor een dierbare met dementie. Of je nu gisteren de diagnose hebt gehoord, of al jaren aan het zorgen (en rouwen) bent… deze brief is voor jou.

 

Het is oké.

Het is oké dat je af en toe het gevoel hebt er niet meer tegen te kunnen. Het is oké als je gefrustreerd raakt omdat je vader je 20 keer in 10 minuten hetzelfde vraagt. Het is oké dat je ‘s nachts in je kussen schreeuwt omdat je partner voor de zoveelste keer uit bed gaat, terwijl jij zo graag wil – nee eigenlijk moet – slapen omdat je het anders overdag niet vol houdt. Het is oké als je huilt omdat je broer ineens niet meer weet dat een vork een instrument is om mee te eten.

Het is oké om je intens verdrietig te voelen als ze naar je kijken maar je niet meer herkennen. Het is oké om te rouwen, nog voor je dierbare overleden is. Het is oké om te vloeken als ze je beschuldigen van dingen die je hen nooit zou aandoen. Het is oké als je de neiging hebt om je punt uit te schreeuwen, want waarom begrijpen ze je toch niet meer?!

Het is oké om je te voelen zoals je je voelt.

Gefrustreerd, verdrietig, eenzaam, wrevelig, ongeduldig, boos. Het is oké om je zo te voelen omdat de persoon  waarmee je opgroeide, waar je onvoorwaardelijk van hield, misschien je beste maatje of de persoon die altijd je grote voorbeeld was op een dag geen herinneringen meer heeft aan de dingen die jullie relatie zo bijzonder maakte. Die niet eens meer weten dat zij van jou houden…  Dat doet pijn!

Iemand met zoveel talenten en een hele eigen, speciaal karakter is langzaam verandert in een wezen die niet in niets meer lijkt op de persoon die hij of zij ooit was. Iemand die kattig, heel verdrietig of juist te uitgelaten is, ontremd en agressief is, je ineens om niets uit staat te schelden, je met regelmaat afwijst en achterdochtig is om dingen die jij juist doet omdat je ze wil beschermen. Iemand die schopt, slaat of met dingen gooit als je ze in bad wil doen of helpt met aan en uitkleden. Iemand die elke keer kwaad wordt als jij probeert hen veilig en gezond te laten zijn. Iemand die dat ooit wellicht ook voor jou deed. Iemand die in de war, bang, geagiteerd en verloren lijkt..

Het is oké als je jezelf ook verloren voelt

Je weet niet meer wat het volgende zal zijn, elke dag is een verrassing. Is het een goede dag? Is het een slechte dag? Het is oké dat je onzekerheid, angst twijfels en zorgen voelt. Het is oké om het gevoel te hebben dat je het liefst je spullen pakt en weg wil rennen. Het liefst het bijltje er bij neer gooit. Dat is echt oké omdat je ergens – diep down – toch wel weet dat je dat nooit doet.

Je blijft je mannetje staan, nog duizend keer hetzelfde antwoord herhalen, laat eten en de pillen in je gezicht smijten. Je gaat in je dunne nachtkleedje in de deuropening staan om te voorkomen dat je geliefde ‘s nachts de straat op wil. Zelfs als je aan je haren getrokken wordt of je onder de krassen uit de strijd komt. Je bukt telkens als er voorwerpen door de kamer vliegen. Je schrobt en poetst ontlasting van muren. Je verschoont vuile broeken, soms wel vijf keer achter elkaar. Je laat je beschuldigen en beledigen. Je zorg met heel je hart en ziel voor je dierbare die een ziekte heeft, waarvan hij of zij zich vaak zelf niet eens bewust is. Je hebt een engelengeduld en blijft – ondanks alles – van je dierbare houden. Je hebt echt de zwaarste taak die er is, dat zal niemand tegenspreken. Je zorgt voor iemand met dementie! Dus echt, wat je ook voelt de komende weken, maanden of misschien wel jaren, weet dat het hoe dan ook altijd oké is.

Ik bewonder je!

Liefs van mij

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Barbara Mounier

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X