skip to Main Content

Even de verwarring doorbreken – gastblog van miMakker Sophie

gerja visscher

De kamerdeur van meneer Nicolaas staat wagenwijd open. Meneer ligt nog in bed en hij heeft zijn benen over de rand van het bed geslagen, alsof hij er overheen wil klimmen. Met een verwarde blik in zijn ogen kijkt hij voor zich uit. Hij is in gesprek met iemand die miMakker Sophie niet ziet. Zijn uitspraken lijken onsamenhangend.

Het bed staat in de laagste stand en voor zijn bed ligt ter bescherming een speciale mat. Sophie gaat op de mat zitten. Ze luistert en zoekt naar antwoorden op de verwarrende vragen van meneer. Ze laat zich meenemen in zijn beleving. Na een paar antwoorden, raakt ze de juiste snaar. Het taalgebruik van meneer veranderd. Zijn verhaal wordt begrijpelijker. Sophie blijft bevestigende antwoorden geven. Plots zegt meneer helder: “Ja, dat moeten we zo maar doen!”

Het is even stil, maar al snel roept meneer: “Els, Els!” Sophie die nog steeds op de grond naast het bed zit, antwoord: “Ja.” Waarna meneer in zijn eigen woorden vraagt om de bevestiging van hetgeen hij met Sophie heeft besproken. Gelukkig is ‘Els’ akkoord. Meneer zucht opgelucht.

Sophie gaat staan en steekt haar hand uit om de afspraak te bevestigen. Heel duidelijk en met een heldere blik beantwoordt meneer Nicolaas het gebaar en zegt: “Bedankt.” En hij zwaait haar na wanneer ze gaat.

De laatste reactie van meneer verraste mij, Gerja. Na een poos met meneer in gesprek te zijn geweest, had ik niet het idee dat het ergens toe ging leiden. Tot ik een patroon in zijn vragen ontdekte en hier intuïtief op doorging. Zo was Sophie even in staat zijn verwarring te doorbreken.

 

Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X