Er zitten grenzen aan mantelzorg…

We krijgen bij Mantelzorgelijk de laatste tijd veel signalen binnen dat mantelzorgers meer en meer overbelast worden door niet alleen de combinatie van werk en mantelzorg maar ook door een toenemend takenpakket die overgenomen moet worden van zorgprofessionals. Zorgwekkend… en de vraag rijst of dit zomaar kan. Want er zijn grenzen en die zou elk individu gewoon moeten mogen stellen. Uit ervaring weet ik hoe moeilijk dit kan zijn, net als het verkrijgen van juiste en voldoende ondersteuning bij het (intensief) mantelzorgen. Daarom vandaag een blog voor de mantelzorger van nu en “later” in de hoop dat het je mag beschermen tegen de nadelige gevolgen die kunnen ontstaan als je jezelf niet in acht neemt..

Bij het bepalen van de grenzen van mantelzorg zijn er verschillende factoren waarmee rekening moet worden gehouden. Hier zijn enkele belangrijke factoren:

  1. Draagkracht en eigen gezondheid: Het is belangrijk om naar je eigen fysieke en mentale gezondheid te kijken. Mantelzorg kan fysiek en emotioneel veeleisend zijn, dus het is essentieel om te beoordelen of je de zorgtaken aankunt zonder je eigen welzijn in gevaar te brengen.
  2. Beschikbare tijd: Mantelzorg kan veel tijd in beslag nemen. Het is belangrijk om te overwegen hoeveel tijd je kunt besteden aan zorgtaken zonder dat het ten koste gaat van andere belangrijke aspecten van je leven zoals werk, eigen gezin, sociale activiteiten en vrije tijd.
  3. Financiële middelen: Mantelzorg kan nadelige financiële gevolgen hebben, zoals extra kosten voor medicijnen, medische hulpmiddelen of reiskosten. Het is belangrijk om te beoordelen of je de financiële middelen hebt om de zorg te kunnen bieden of dat er externe bronnen van financiële ondersteuning beschikbaar zijn.
  4. Ondersteuningssystemen: Het is belangrijk om te kijken naar de beschikbaarheid van een ondersteuningssysteem, zoals familieleden, vrienden of professionele hulpverleners die eventueel kunnen helpen bij de zorgtaken. Het zou niet nodig moeten zijn om alles alleen te doen en het inschakelen van hulp kan de zorglast verlichten.
  5. Behoeften van de zorgvrager: Het is belangrijk om de behoeften van de persoon voor wie je zorgt te begrijpen en af te stemmen op wat je kunt bieden. Het kan nodig zijn om professionele hulp in te schakelen als de zorgbehoeften te complex zijn of buiten je expertise vallen.
  6. Persoonlijke grenzen: Het is essentieel om je eigen grenzen te erkennen en deze te communiceren. Het is oké om nee te zeggen als je het gevoel hebt dat de zorgtaken te veel worden. Het is belangrijk om voor jezelf te zorgen en je eigen welzijn niet uit het oog te verliezen.

Het bepalen van de grenzen van mantelzorg is een persoonlijke overweging en kan voor iedereen anders zijn. Het is belangrijk om naar je eigen situatie te kijken en jezelf af te vragen wat haalbaar en gezond is voor jou als mantelzorger. Het klinkt heel cliché, maar je kan alleen voor je dierbare zorgen als je ook zelf goed in je vel zit.

Zoals gezegd besef ik mij als mantelzorgveteraan dat het gemakkelijk gezegd dan gedaan is, want je bent niet alleen met de bovenstaande tips geholpen. De mantelzorger van vandaag de dag is steeds meer overgeleverd aan de grillen van overheid- en zorginstanties. Ook zij leunen, of liever gezegd: rekenen steeds meer op de bereidheid van de mantelzorger maar lopen zelf behoorlijk achter met het realiseren van een fatsoenlijk beleidsplan voor deze belangrijke schakel binnen het hele zorgsysteem. Dat had gezien alle ontwikkelingen rondom de inzet van mantelzorg allang voorhanden moeten zijn!

Avatar foto

Jolanda Groothuis, trotse dochter van Willem💖, voor hem heb ik jaren gezorgd en door hem ben ik hier ooit eens op het platform terecht gekomen. Mantelzorgelijk heeft mij zoveel gegeven: hier kreeg ik antwoorden op mijn vragen, hier kon ik vrijuit mijn zorgen delen met lotgenoten, hier voel(de) ik mij thuis.
En ik ben nog lang niet van plan om dit "warme nest" te verlaten!

Samen staan we sterker, daar blijf ik van overtuigd!

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. ik zit er al lang door heen, ook al zit mijn partner in zorginstelling sinds 2 maanden, de stress, miscommunicatie gaat maar door.
    Sta er echt alleen voor, is mijn gevoel.
    Mensen die me zeiden te helpen geven niet thuis of zorgen zelfs voor extra problemen…communicatie die niet goed loopt is het hoofdprobleem, van het kastje naar de muur…slopend!

    1. Yvonne, ik zou je zo graag willen zeggen dat jet er niet alleen voor hoeft te staan. Er zijn mogelijkheden om dit nare gevoel te verminderen.. Hier is veel advies te vinden hoe je dit eventueel aan kunt gaan pakken.
      Ik weet niet of je bekend bent met het besloten vriendenforum hier op het platform, daar kun je ook op en veilige manier met lotgenoten in contact komen om eens te praten. Het zal je lucht kunnen geven voor jezelf, mij heeft het alleen maar goed gedaan en dat gun ik jou ook 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top