skip to Main Content

Er dreigt een zwart scenario in verpleeghuizen. En nu?

De nieuwssites en kranten staan er bol van: Er dreigt een zwart scenario in verpleeghuizen en de hulp van het leger is in sommige zorginstellingen zelfs ingeroepen om de dagelijkse zorg te kunnen blijven continueren. Het gaat nu niet om de ellenlange wachtlijsten en een beddentekort, waar wij als mantelzorgers afgelopen jaren vaak mee geconfronteerd werden, maar puur om de handen aan het bed. Door Corona zijn veel verzorgenden ziek en er dreigt inmiddels een zwart scenario als gevolg van personeelstekorten.

Niet nieuw

Het ziekteverzuim in de ouderenzorg ligt inmiddels zo hoog dat de gewone basiszorg erop achteruitgaat. Bewoners worden bijvoorbeeld minder vaak gedoucht en ook de dagbesteding valt in veel huizen steeds meer weg. Als je mantelzorgt voor een dierbare in een verpleeghuis, dan weet je als geen ander dat die tekorten in veel huizen eigenlijk niet nieuw zijn. Niet voor niets wordt in deze zorgsector zoveel gebruik gemaakt van flexwerkers. Dat speelt al jaren. Het virus legt dus – net als bij zorg in de thuissituatie – ook hier feilloos bloot wat de effecten van die jarenlange bezuinigingen zijn.

Besmettingen

Het aantal besmettingen in verpleeghuizen loopt gestaag op en hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt om het virus het hoofd te bieden. Het aantal besmette locaties is nu al ruim 33%. Dat is net zoveel als in de eerste golf. In tegenstelling tot de eerste lockdown blijven zorginstellingen nu wel geopend voor bezoek van buitenaf, maar daar ligt natuurlijk ook een risico. Het virus blijft daardoor flink huishouden. Onder bewoners en onder zorgpersoneel. Maar strengere coronamaatregelen zoals die in het voorjaar werden ingevoerd zijn niet wenselijk en waren onmenselijk voor de bewoners en hun familieleden. Dat mag je hen niet nog eens aandoen. Lastig dilemma!

Oplossing

De oplossing moet nu komen door leger en brandweer in te zetten en er worden oproepen gedaan om ex-zorgmedewerkers in te zetten. Zorgmedewerkers die er door bezuinigingen eerder uitvlogen omdat ze te oud waren, niet genoeg opleiding hadden, etc. Veel van hen hebben inmiddels ander werk gevonden of zijn zelfs met pensioen. Dat gaat dus niet zomaar lukken. En als ze al solliciteren om bij te springen, dan krijgen ze te horen dat ze bv. minimaal 32 uur moeten werken en dus niet voldoen aan de eisen. Gekwalificeerde handen die niet flexibel mogen werken?

Ook weten wij dat diverse ex-mantelzorgers hebben gesolliciteerd, maar ook zij werden meteen afgewezen. Hoezo? Mantelzorgers zijn gewend om voor hun dierbaren te zorgen, hen te douchen, aan te kleden, te voeden en hen met alles te ondersteunen. Zij hebben ervaring met de ziekten van hun dierbaren. Oké, ze hebben geen officieel zorgdiploma’s maar ervaring is toch ook wat waard? Het zijn waardevolle handen die zich aanbieden om de zorg te ondersteunen. Helpende handen die veel kunnen betekenen in deze tijden van crisis. Als dat geen oplossing is!

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X