skip to Main Content

Emoties bij mantelzorg – Eenzaamheid

Of je het nou stukje bij beetje bent geworden, of totaal onverwacht. Of je mantelzorger uit eigen vrije wil bent, of omdat het echt niet anders kon. Eén ding hebben we allemaal gemeen: we lopen tijdens dit proces allemaal tegen dezelfde emoties aan. Sommige emoties ervaar je direct. Andere zullen zich pas openbaren, als je al een tijdje aan het zorgen bent. Wat je situatie ook mag zijn, het is belangrijk dat je jezelf niet uit het oog verliest. Jij doet er ook toe! Alle emoties, goed en slecht, die bij mantelzorg voorkomen, zijn niet alleen heel normaal maar ook nog eens waardevol en belangrijk.

Als je dag in dag uit voor een dierbare zorgt, zul je allerlei verschillende emoties ervaren. Ook negatieve. Veel mantelzorgers zeggen: “Dat zal mij niet overkomen. Ik hou van mijn moeder, vader, vrouw, man, broer, zus, vriend, etc.” Maar na een tijdje zullen negatieve emoties ook gewoon tevoorschijn komen, die we dan het liefst onder het tapijt willen schuiven. Je weet wel, net doen alsof we ze niet voelen. Veel mantelzorgers vinden het echt lastig om hun negatieve gevoelens uit te spreken omdat ze denken dat ze erom veroordeeld worden. Of ze willen anderen er liever niet mee lastig vallen.

Uiteindelijk zul je wel iets met je emoties moeten doen. Opkroppen is niet goed voor je. Vergelijk het met een tweejarig kind dat aandacht wil en net zo lang doorgaat tot je toegeeft. Het negeren van de emoties die je voelt, kunnen leiden tot slaapgebrek, ziekte, stress eten, en het misbruik van middelen. Denk aan roken, pillen of alcohol.
Maar als je je emoties toelaat, kun je op zoek gaan naar manieren om ze onder woorden te brengen en om er dan vervolgens mee aan de slag te kunnen.
De komende weken zullen we steeds een veelvoorkomende emotie van mantelzorgers beschrijven. Uiteraard zul je ook een of twee tips aantreffen, waar je wellicht iets aan zult hebben.

Vandaag deel 16 – Eenzaamheid

Hoe langer je een mantelzorger bent, hoe meer je je soms geïsoleerd kunt voelen. Er zijn situaties waarin de mantelzorger soms dagen met niemand anders spreekt dan thuiszorgmedewerkers en degene waar ze voor zorgen.  Het kan dan best zo zijn dat je jezelf in een gevoel van eenzaamheid verliest. Vrienden stoppen met contact zoeken. Jij hebt immers toch nooit meer ergens tijd voor. Jij stopt om contact met die vrienden te zoeken want volgens jou maak je toch nooit meer iets mee en op het verhaal over jouw mantelzorg situatie zit inmiddels niemand meer te wachten..

Hoe ga je er mee om?

Probeer – ongeacht je situatie – altijd om manieren te vinden om je sociale leven te onderhouden. Koffie drinken bij je beste vrienden, je wekelijks groepsles bij de sportvereniging, naar de verjaardag van een van je neven of nichten, het maakt niet uit als je maar onder de mensen komt. Heb je echt niemand in je eigen netwerk die in die tijd op je dierbare kan passen? Ga op zoek naar vrijwilligers die deze taak voor je kunnen waarnemen (info bij je gemeente)  of andere respijtzorg mogelijkheden. Niemand kan en hoeft alleen te mantelzorgen. Daarbij moet je ook niet vergeten dat er een tijd komt dat je mantelzorg taak er op zit. Het leven gaat daarna ook gewoon door en het zou heel zuur zijn, als je dan niemand meer hebt om op terug te vallen.

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X