Emoties bij mantelzorg zijn toegestaan, terecht en zelfs belangrijk

Of je nu geleidelijk of plotseling mantelzorger wordt door een crisis, of je vrijwillig of noodgedwongen mantelzorger bent, er komen veel emoties naar boven wanneer je de zorgtaak van een dierbare op je neemt. Sommige emoties treden meteen op en andere komen pas naar boven als je een tijdje mantelzorger bent geweest. Wat je situatie ook is, het is belangrijk om te onthouden dat jij ook belangrijk bent. Al je emoties, goede en slechte, over mantelzorg zijn niet alleen toegestaan, maar ook terecht en zelfs belangrijk.

Er komen veel gevoelens naar boven als je dag in dag uit en steeds zwaarder voor iemand zorgt. Veel mantelzorgers zullen aan het begin van deze fase in hun leven vaak zeggen: “Dit zal mij niet gebeuren. Ik hou van mijn moeder, vader, man, vrouw, zus, broer, vriend, enz.” Maar na een tijdje komen de “negatieve” emoties toch naar boven.

Mantelzorgers zijn vaak terughoudend met het uiten van deze negatieve gevoelens. Uit angst dat ze door anderen zullen worden beoordeeld of anderen niet willen belasten met hun problemen. We stoppen ze dus liefst en zo ver mogelijk weg. Maar als je geen aandacht schenkt aan dit soort gevoelens, kan dit leiden tot slaapproblemen, stress, middelenmisbruik, lichamelijke klachten, enz. Wanneer je jouw gevoelens wel eerlijk toegeeft, kun je manieren vinden om ze te uiten en ermee om te gaan.  Hoe? Ik geef je een paar voorbeelden:

Het dubbele gevoel:

Dit is het gevoel van zowel willen doen wat je doet als het gevoel van niet  (meer) willen doen. Herken je dit? Op slechte dagen heb je vaak het gevoel dat je er liefst niet bij wil zijn, dat de dag snel voorbij is. Op goede dagen kan de zorg voor iemand zalig zijn voor zowel jou als je dierbare en niets is je dan te veel.

Wat kun je doen?

Sta jezelf toe om de dubbele gevoelens te voelen. Iedereen heeft dit namelijk wel eens. Zowel de slechte gevoelens, als de goede zullen namelijk nooit voor eeuwig blijven hangen.

Boosheid:

Hoe vaak ben je je geduld verloren tijdens het verlenen van zorg? Of voelde het of je er hélemaal doorheen zat? Woede en frustratie zijn een normaal onderdeel van het omgaan met iemand die voortdurend hulp nodig heeft en die misschien geen hulp accepteert. Vooral de zorg voor iemand met dementie kan nog moeilijker zijn, omdat de zorgvrager irrationeel en dwars kan zijn. Er bestaat geen mens die emoties altijd perfect onder controle kan houden. Boosheid groeit en moet soms gewoon naar buiten.

Wat kun je doen?

Zoek constructieve manieren om jezelf te uiten, leer weg te lopen en geef jezelf een “time-out”. Zoek mensen die je steunen en met wie je kunt praten, die zullen luisteren als je je uitspreekt over de dingen die die dag zijn gebeurd.

Ongerustheid

Het gevoel hebben dat dingen uit de hand lopen en niet weten hoe je ze weer onder controle kunt krijgen, veroorzaakt vaak gevoelens van angst. Angst kan ontstaan ​​als een kort lontje, de neiging om weg te rennen, niet te slapen, hartkloppingen of de drang om te huilen.

Wat kun je doen?

Besteed aandacht aan je angst, het een waarschuwingssysteem van ons lichaam dat er iets niet klopt. Als je je angstig voelt: staak alles en blijf vooral ademen. Maak iets te drinken voor jezelf. Alles wat je ook maar een break kan geven van wat er op dit moment gebeurt helpt.

Verveling

Het is gemakkelijk om je te vervelen als je thuis vastzit en voor iemand anders zorgt en geen dingen doet die aan je eigen wensen en behoeften voldoen. En aan het eind van de dag ben je vaak te moe om iets nog maar iets te ondernemen dat je interesseert.

Wat kun je doen?

Geef (en gun) jezelf respijt. Een pauze nemen van de mantelzorg en wat tijd voor jezelf hebben vergroot niet alleen je geduld en veerkracht, maar geeft je ook de kans om iets te doen dat zinvol voor je is, of het nu gaat om gezelligheid, een wandeling of fietstochtje maken of een goed boek lezen. En ik snap dat dit niet altijd eenvoudig is vanwege de zorg maar het is wel belangrijk om zo nu en dan te doen. Uiteindelijk ben jij ook gewoon maar een mens…

Chagrijnig/prikkelbaar

Als we moe en gestrest zijn, is het moeilijker om de dingen die we zeggen en voelen onder controle te houden. Gevoelens kunnen heel snel op en neer gaan. We kunnen uithalen om het kleinste ding omdat we geen reserve hebben.

Wat kun je doen?

Als je merkt dat je je chagrijnig en prikkelbaar voelt, heb je waarschijnlijk een pauze nodig. Mogelijk moet je ook wat rusten, omdat we minder controle hebben als we moe zijn. Vaak wenden we ons tot alcohol, tabak of ons favoriete junkfood om onszelf te belonen als we ons zo voelen. Het is dan goed om een ​​dagboek bij te houden of – en dat hielp mij altijd enorm – met een lotgenoot te praten om even stoom af te blazen. Lotgenoten begrijpen je namelijk als geen ander.

Depressie/verdriet

Als mantelzorger loop je het risico op een depressie. Soms is dit een hopeloos of hulpeloos gevoel, het onvermogen om te slapen, of moeite met opstaan ​​en de dag onder ogen zien. En soms kun je alleen maar huilen.

Wat kun je doen?

Depressie is te behandelen en moet serieus worden genomen. Er is professionele hulp beschikbaar. Praat met lotgenoten en als dat niet lukt met je huisarts als je denkt dat je depressief bent. Je hoeft dit echt niet alleen te doen.

Heb jij misschien nog ervaringstips? Laat het ons weten in een reactie op dit blog, zo helpen we elkaar

 

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 1 reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top