skip to Main Content
Foto © Claudia Otten

EMDR

Gisteren belde mijn vrouw mij op. Tijdens de opname in een ggz instelling vind de emdr/traumatherapie doorgang. Gisteren heeft mijn vrouw deze therapie zodoende weer gehad. Ik ben er uiteraard nooit bij, weet niets meer dan dat het over het jeugdtrauma waar ik sinds een paar jaar van op de hoogte ben, weet de inhoud van de gebeurtenis niet uit bescherming voor mijzelf maar ook mijn vrouw wil er naar mij toe ook niet zo veel over kwijt. En hier komt de “Maar”.. Ik wil er uiteraard wel zijn voor mijn vrouw als zij mij nodig heeft. Ik ben door het trauma van mijn vrouw ook een soort van slachtoffer geworden. (Dit behoeft geen verdere uitleg.) Mijn vrouw belde mij dus gisteren erg overstuur op na de emdr. Om iemand dan het verhaal te laten doen, om haar grenzen te bewaken, maar ook mijn eigen grenzen. Wauw.. Het is gelukt. Na een paar minuten konden mijn vrouw en ik weer even lachen. Ik voelde en hoorde de opluchting bij mijn vrouw.Met een massage welke ik vanuit een mantelzorgorganisatie had aangeboden gekregen in het hoofd kon ik de avond redelijk rustig doorkomen. Vandaag heb ik de aangeboden nek en schoudermassage mogen ervaren. Heerlijk. Dat zou ik wel vaker kunnen gebruiken. Helaas niet meer betaalbaar voor mij. Morgenmiddag ga ik mijn vrouw weer ophalen om samen naar het revalidatiecentrum te gaan voor de artrosetherapie. Maar eerst ga ik s,morgens zelf naar het sportcentrum. Vanmiddag heb ik voor de laatste keer gezwommen. Het is het mij waard om een stapje terug te doen voor de gezondheid van ons allemaal.
Avatar

Eric Wirken

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X