skip to Main Content

Eigen koers varen

Wegens tegenvallende resultaten besluiten vader en zoon de revalidatie samen weer op te pakken.

Tegen hem zeggen (fysio-zwembegeleiding) dat er “niks” meer in zijn linkerbeen zit, ervaart hij als kwetsend, en ondermijnend.

De standaardaanpak van “fietsen” bij de fysio staat hem ook tegen en hij protesteert; hij wil de kracht in zijn linkerbeen uittesten, en vervolgens komt fysio met de legpress als voorstel, wat hij  kent hij van vroeger en dat wil hij graag uitproberen.

Volgens eigen zeggen lukt dat met verbazingwekkend goed resultaat, en hij is helemaal happy, wat de 1 op 1 begeleider die hem terugbrengt ook nog eens onderstreept.

Deze maandag zou hij naar de werkplaats gaan, maar dit is weer eens niet goed gecommuniceerd, blijkbaar, want hij wordt niet opgehaald en ligt ook nog in bed rond die tijd.

De activiteitenbegeleider is er goed pissig om en stuurt een pittige mail hierover naar de afdeling.

Hijzelf, en ik ondertussen ook, reageren wat gematigder: we zijn het gewend (helaas).

Met de maaltijden op de afdeling voor mee-etend bezoek, gaat het nu anders: je kunt ter waarde van 50 euro een “strippenkaart” kopen, in het hoofdgebouw, die vervolgens door de huiskamerdienst per keer laten aftekenen en de volle kaart moet je inleveren bij de coördinator.

Hmm…ik had hier al over gehoord en het klonk mij toen al “omslachtig” in de oren en zo denk ik er nog steeds over, dus ik ga wel voorzien in mijn eigen maaltijden.

Als hij zaterdag thuis is, kijkt hij aandachtig naar mijn sokken, met een druk patroontje erop.

Ik verschuif meubels, om ruimte te maken voor de rolstoel.

Dan zegt hij: “Je bent net een mestkever, zoals je met die spullen schuift”.

De ene keer ben ik een Ferrari, nu een mestkever.

Iets daarna kijk ik naar mijn sokken, waar hij mij op gewezen had, en ik zie de zwarte “figuurtjes” die door zouden kunnen gaan voor kevers, en ik vermoed dat daar de associatie voor hem vandaan kwam toen hij mij in beweging zag met de spullen, en dat bevestigt hij.

Zondagavond laat belt hij mij om te zeggen dat hij met zijn zoon naar een therapeutisch zwembad gaat in Koog aan de Zaan, op donderdagen en zaterdagen.

Zo. Dat komt wel even binnen en ik val stil.

Geen kwestie van overleg, gewoon medegedeeld.

Het zijn ook dagen waarop we elkaar zien, en dat zal dan anders moeten; ik vraag hem of hij het zwemmen belangrijker vindt dan ons samenzijn en dat bevestigt hij, waarop ik toch even uit het lood geslagen ben; vooral vanwege de snelheid waarmee deze reactie uit zijn mond kwam, omdat hij normaal altijd denktijd nodig heeft.

Hij weet het zelf sinds zondag, aanbod van zijn zoon, dus hij heeft er zich al op ingesteld.

Als ik hem dinsdag zie, praten we er even over door.

Hij stelt het revalideren boven tijd met mij, omdat hij het voor ons doet.

Wat hij doet bij de fysio en het zwemmen is volgens vader en zoon  “slappe hap” en dat helpt hem niet verder.

Ik moet vervolgens de taxi reserveren voor die dagen, en de verpleging informeren.

Het is toch even een aanpassing en een organisatie, voor alle partijen, en donderdag voor vertrek naar het zwembad merkt hij op dat het niet goed is voor hem om zich zo druk te moeten maken, omdat hij rust in zijn hoofd nodig heeft, maar ja, eigen koers gaan varen vraagt ook (geestelijke) inspanning,; dat is een consequentie.

Mijn hoofd liep er ook een beetje  van om, en dan laat mijn laptop mij ook nog in de steek,  al is het na 12 jaar trouwe dienst, maar het komt nu even helemaal niet gelegen.

Gelukkig had mijn dochter al eerder aangeboden mij hierbij te helpen, met een nieuwe uit te zoeken, en ze wil die ook voor mij installeren, dus dat scheelt nog meer kopzorgen.

Lief van haar.

Wanneer het tijd is voor mijn nieuwe blog, is de nieuwe laptop alweer in gebruik.

 

 

Mayke de Vries

Mayke de Vries is na een carrière in de zorgsector nu vooral mantelzorger voor haar partner, die helaas na een grote hersenbloeding in oktober 2019 in een zorginstelling kwam te wonen. Zij schrijft op Mantelzorgelijk over de veranderingen in hun leven.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X