skip to Main Content
Een Wereld Te Winnen, Maar Hoe?

Een wereld te winnen, maar hoe?

Je hoort er tegenwoordig veel over dat oudere mensen vereenzamen en dat er niemand is die op hen let, met hen meedenkt. En dat dit in de toekomst alleen maar erger zal worden. Omdat onze levens niet meer ingericht zijn in omzien naar elkaar. Dat we het niet meer gewoon vinden om een pannetje soep te brengen naar de buurvrouw of buurman die alleen is of ziek. Of een boodschapje te doen, een praatje te maken. Elkaar te steunen in goede en in slechte tijden. Dat we daar te druk voor zijn. Teveel op onszelf.

En in mijn werk zie ik die voorbeelden ook. Schrijnende gevallen waarvan ik denk, maar hoe kan dat en hoe moet dat? Waar ik thuis op de bank nog over nadenk. Omdat het me niet loslaat. Hoe alleen mensen kunnen zijn. Hoe geïsoleerd mensen kunnen raken.
Dat zijn de gevallen waarin ik door inzet van derden en een denkbeeldige hand in de rug van betekenis kan zijn. Dat er in gemeentes zoveel mensen zijn die vrijwillig hun tijd en energie geven om anderen te helpen, dat wist ik eigenlijk niet. Of ik wist het wel, maar sinds ik dit werk doe weet ik pas goed wat dat in de praktijk kan betekenen. Dat er mensen zijn die een luisterend oor willen bieden. Die op afspraak willen bellen. Anderen koken een fijne maaltijd die in gezelschap van anderen opgegeten kan worden, of doen in hun vrije tijd een boodschap. Vullen samen ingewikkelde formulieren in. Helpen met verhuizen, opruimen, het naar de kringloop brengen van (grote) spullen, zorgen dat de tuin er netjes bijligt. En helpen mensen ook met nieuwe mensen ontmoeten, het netwerk vergroten, vriendschap te sluiten.

En ik denk dat ik niet de enige ben die dit niet weet. En hoeveel er kan. Als je maar zoekt. Of iemand hebt/vindt die dit voor je wil doen. Je aanreikt waar je zou kunnen zoeken.
Daar is nog een slag te winnen voor de gemeentes, vrijwilligersorganisaties en de wijk- en buurtteams. Voor de mensen die deze hulp zo keihard nodig hebben, maar ook voor de vele mensen die van betekenis willen zijn voor een ander door iets voor die ander te doen.
Want ik denk dat er veel mensen zijn die onnodig tobben. Die zich eenzamer voelen dan nodig. Omdat ze de weg niet goed weten naar hulp. Het zou mooi zijn als dit anders was. Beter. Maar hoe?

Hoe gaat dit bij jullie? Weten jullie de weg in het hulpverleners- en vrijwilligerswerkaanbod? Wat zou jullie helpen? Hoe komen jullie aan informatie?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X