skip to Main Content
Een Nieuw Jaar

Een nieuw jaar

Vorige jaar struikelde ik een soort over de drempel van het nieuwe jaar.
Lag ik nog net niet languit. En verheugde me verre van wat er in het nieuwe jaar zou komen. Ik had er geen idee van, maar het voelde bij voorbaat al loodzwaar en veel te veel.

Dit jaar ging ik dansend het nieuwe jaar in.
Want hoe gek ook, het jaar waarin ik mijn papa definitief verloor, heeft me daarna veel gegeven.

Het werd voor mij het jaar waarin me ging herijken.
Ik was thuis met een dikke burn-out.
Om daarvan te herstellen moest ik definitief los van mijn toenmalige werk.
En kwam er naast de vraag wie ben ik zonder de rol van de zorgende dochter?, de vraag wie ben ik zonder werk?
Het was een pittige tijd. Waarin ik herstelde. Heroverwoog. Rouwde, auwde. Koesterde.
Veel terugdacht aan de afgelopen jaren. Hoe het toch zover?

Het was allemaal nodig. Het is gegaan zoals het is gegaan. Ik kon het toen niet anders.
Ik kan en wil het niet over. Het heeft me gebracht waar ik moest zijn. Bij mij.

Mijn lieve papa is niet elke dag bewust in mijn gedachten. Maar hij is in mij verankerd.
En het verdriet om wat er niet meer is, dat gaat niet over. Het missen komt in golven. Het hoort bij mij.
Het verdriet dat er soms is, geeft waarde en betekenis aan mijn band met hem. En is dus niet erg. Het maakt me tot wie ik ben. Kwetsbaarder, gevoeliger, maar ook sterker.

En zo dans ik het nieuwe jaar tegemoet. Mijn nieuwe werk in. En wie weet wat het jaar me nog meer zal brengen.

Ik wens jullie allemaal wat je nodig hebt en meer.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X