skip to Main Content

Een heel klein beetje raak ik er aan gewend – Gastblog van Corina Bouman

Voor mantelzorgers van demente ouders is dit gedichtje van Corina Bouman zo herkenbaar. Het raakte me diep!

 

Een heel klein beetje raak ik er aan gewend……
Dat je niet meer weet wat je gegeten hebt…..
Dat je niet ineens binnen stapt voor een bakkie……
Dat je wereld zo ineens…..
Zo anders is geworden…..
Dat je niet weet waar je bent….
Dat je denkt dat je thuis bent…….
Maar soms ineens……
Wil ik zo graag nog even kind zijn ….
Zeggen hoe het met de jongens is……
Waar ik me dan druk om maak…..
Of wat me zo ontzettend bezig houd……
Maar dan ineens bedenk ik me…….
Ik zorg voor jou vertel jij maar wat jou bezig houd……
Die verrotte dementie……
Ik mis je vader zijn……

Corina Bouman, januari 2015

imageCorina Bouman is gelukkig getrouwd en is moeder van twee zonen, Rick van 17 en Robin van 15. Zij werkt met heel veel plezier als peuterleidster en is tevens mantelzorger voor haar vader. Sinds vier maanden lijdt hij aan vasculaire dementie, na een herseninfarct. Hij woont op kleinschalig wonen en dit lijkt tot nu toe een goede vorm van wonen voor hem. Al is er wat hem betreft nog geen veiligheid of thuis….

Dankjewel dat ik het gedicht hier mocht delen, Corina. Ik wens je heel veel sterkte met de zorg voor je vader.

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X