skip to Main Content

Een angstig nachtelijk uur

Het is 3.00 uur, Nora, 89, wordt wakker.
Haar slaapkamerdeur staat altijd op een kiertje, ze ziet een lichtstraal in de woonkamer.
De slaapkamer van Nora is op de begane grond, het lijkt net of er iemand met een heel fel licht door de gordijnen van buiten naar binnen schijnt.
Nora, nog half slaperig stapt uit bed en gaat kijken waar dat licht vandaan komt.
Ze loopt de woonkamer in en ziet dan dat het licht niet zoals gedacht door de gordijnen de kamer inkomt, het licht komt vanuit de keuken.
Even denkt ze nog dat ze gisterenavond is vergeten het gordijn in de keuken dicht te doen. Nog half slaperig loopt ze in een paar stappen richting de keuken. Nora kijkt om de deur en realiseert zich gelijk dit is foute boel. Er staat een donker gestalte aan het aanrecht met een zaklamp in zijn hand.
Dat is dus waar de felle licht vanaf komt, de lichtstraal verlicht heel de keuken.
De gestalte heeft een plastic zak en de zaklamp in zijn ene hand en met de andere hand rommelt hij zenuwachtig in de kastjes en laatjes, op dat moment hoort Nora dat er ook nog iemand op de bovenverdieping loopt. Er komt een heel naar en beangstigend gevoel over haar heen en ze is bang.
In een snel tempo flitsen er beelden door haar hoofd, beelden die je zo vaak op tv ziet of waarover je in de krant leest. Ouderen die overvallen worden en vaak bont en blauw, gewond, vastgebonden en/of zelfs levenloos worden achtergelaten. Nora beseft zich dat dit er niet goed uitziet.
Er zijn minimaal twee mannen in haar huis en ze is wakker en staat in de woonkamer…………… dan kijkt de man uit de keuken haar ineens recht aan, Nora kijkt naar beneden draait zich om en loopt heel rustig naar de slaapkamer terug.
Net als Nora naast haar bed staat komt een van de mannen met geweld de slaapkamer binnen. Hij is zo gehaast dat hij haar blijkbaar niet lijkt te zien staan.
De donkere gestalte loopt achter het bed langs en loopt naar het kastje aan de linkerkant van het bed. Dan hoort ze ook dat de andere op de trap naar beneden komen. Ze wordt nu echt bang, bang voor wat er met haar gaat gebeuren.
Heel voorzichtig laat Nora zich op het bed zakken, gaat voorzichtig liggen en trekt de deken langzaam over zich heen.
Ze heeft haar sloffen nog aan, maar  ze wilde zo snel mogelijk gaan liggen en hoopt dat dit alles snel voorbij zal zijn.
Nora sluit haar ogen ademt zo weinig mogelijk en blijf doodstil liggen in de hoop dat ze haar met rust zullen laten. Nora hoort dan ook dat de de andere insluiper de slaapkamer binnenkomt.
De mannen praten in een gespannen en gehaaste, bijna schreeuwende, op Duits lijkende taal met elkaar. De tweede man komt aan de rechterkant van het bed staan. Nora blijft doodstil liggen en open heel voorzichtig haar ogen een heel klein beetje en kijkt  voorzichtig tussen haar wimpers door.
De kamer is gevuld met het felle witte licht en hierdoor ziet ze weinig. Wat ze wel ziet is dat de ene groot is, de andere klein, over hun hoofd dragen ze een dikke niet doorzichtige kous, aan hun bouw te zien lijken beide mannen nog jong. Ze kan de angst die op dat moment door haar lichaam raasde niet omschrijven. Zowel links als rechts van haar hoofd staat dus een man met een zwarte kous over zijn hoofd met grof geweld de nachtkastjes leeg te halen. Het gaat met zo’n grof geweld dat het kastje omvalt en alles met een hoop lawaai op de grond beland.
Nora blijf doodstil liggen en durft bijna niet te ademen. Er worden wat dingen in de plastic zak gestopt waaronder een korset dat over de stoel hangt, het is Nora tot op de dag van vandaag een raadsel waarom ze in vredesnaam haar korset hebben meegenomen.
Dan verlaten de mannen eindelijk de slaapkamer.
Nora durft zich nog niet te bewegen, ze weet niet hoelang ze zo nog uiteindelijk is blijven liggen.
Nora is pas uit bed gekomen toen het al een lange tijd geheel stil was en er ze er echt zeker van was dat ze echt weg waren.
Na controle of ze echt weg zijn en er zeker van te zijn dat alle deuren dicht waren, is Nora in haar stoel gaan zitten om eerst bij te komen van hetgeen haar net overkomen is.
Dankbaar dat ze haar met rust hebben gelaten, ze hebben toch vast gedacht dat ze gewoon sliep en waarschijnlijk door alle adrenaline de donkere kous en het felle licht heeft de man in de keuken haar waarschijnlijk helemaal niet zien staan.
Het hele huis is overhoop gehaald, Nora heeft geen idee wat er is meegenomen, veel kon het echter niet zijn, er was weinig van waarde in huis. En het kleine beetje geld wat er was hadden de mannen door de ruwheid van de kastjes leeghalen over het hoofd gezien. Uiteindelijk blijken er een paar gouden ringen en wat sieraden en een korset te zijn meegenomen.
Nora had nog een oud type sleutel kluisje, deze bleek van de muur gerukt, Nora heeft nu en sleutelkluis met het Politiekeurmerk Veilig wonen!
Het heeft wel even geduurd voor Nora weer rustig kon slapen. Gelukkig is ze niet bang geworden en kon ze er goed over praten.
Nora is gelukkig een sterke dame en kon gewoon zelfstandig blijven wonen.
Essies wijkblogs

Essies wijkblogs

Esther van den Eventuin is verzorgende IG en werkzaam in de wijkzorg. Esther blogt daarover op Facebook: https://www.facebook.com/essies.wijkblogs.1/

Als vig'er in de wijkzorg neem ik jullie mee in de wereld achter de voordeur van onze cliënten in de wijk.
En deel met jullie deze bijzondere, indrukwekkende, interessante vrolijke, gezellige, ontroerende, en soms verdrietige of schrijnende momenten

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X