skip to Main Content

Druk maken of druk zijn?

“Ben je druk?” vraagt een vriendin als we samen in gesprek zijn. Het wordt me vaker gevraagd. “Dat lijkt vaak wel zo” geef ik toe. Ik leg haar uit dat ik redelijk veel op social media te vinden ben, omdat ik daar de mensen kan bereiken die wat aan mijn boodschap hebben. Eerst toen Sjon ziek was om anderen in een soortgelijke situatie (mantelzorg van een ernstig zieke) te bereiken met mijn blogs en nu nog steeds maar dan met mijn boek. En omdat ik in mijn blogs en boek een groot deel van mijn leven bloot geef, doe ik dat daar ook. Om er onmiddellijk bij te voegen, dat ik deel wát ik wil delen, sommige privédingen hou ik echt voor mezelf of voor mijn gezin. “Het lijkt dus vaak of ik druk ben, maar ik neem echt wel pauzes, of heb dagen dat alles even niet zo vlot gaat, dat ik merk dat ik (nog) volop in de rouw ben. Het is ook nog maar zo kort geleden, april 2017.

Zo kort en toch al bijna weer een jaar. Een jaar met redelijk wat aandacht voor mijn moeder, die langzamerhand steeds verder achteruit glijdt. Mijn broer belde me deze week om te vertellen dat mama ’s nachts en/of overdag soms in de tillift moet om uit bed gehaald te worden. Dat hadden we beiden nog niet gehoord. Er was ons wel verzocht om een grote kast in haar slaapkamer weg te halen, omdat men er niet goed bij kon, sinds het hoog/laag bed geïnstalleerd was. Daarop heeft mijn broer gereageerd dat het bed wellicht naar de andere kant van de slaapkamer kan. Nu blijkt dat het om de tillift gaat die de draai niet kan maken, mogen we kijken naar een andere oplossing. De kast eruit heeft nog niet onze eerste voorkeur. Hij besluit ter plekke te gaan kijken of het opgelost kan worden.

Verder wachten we nog steeds op de sta-op-stoel. Veerle had gezien op TV, dat de firma die dit moet leveren enorme wachttijden heeft. Daarop besluit mijn broer nu in actie te komen, kijken of dat kan helpen. Ik help het hem hopen. Bij Sjon zo vaak meegemaakt dat mijn spoed een ander niet echt interesseert, omdat er meer mensen zijn die wachten op hun spullen. Vooral bij ALS frustreert dat enorm. En.. geloof het of niet, terwijl ik dit blog type belt mijn broer. De stoel is geleverd en de kast verplaatst met hulp. Ik ben hem enorm dankbaar.

Daarentegen gaat het heel snel nu naar mijn boekpresentatie. Volgende week vrijdag is het al zover! “ALS heb je niet alleen- Balanceren tussen liefde en mantelzorg” is vanaf dan te verkrijgen! Mooi en spannend tegelijk.  Mooi om mee te maken hoe mijn penne roerselen gedrukt staan en een echte boekpresentatie te krijgen. Spannend omdat ons leven in boekvorm komt én omdat mijn missie dan nog duidelijker naar buiten komt: Mantelzorgers (ernstig zieken) in balans te laten komen/blijven. Een droom komt uit; mijn boek in de winkels.

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen voor een goed doel en ter nagedachtenis aan Sjonny. In januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen, balanceren tussen liefde en mantelzorg uit". Mariska geeft lezingen, trainingen en workshops om de relatie tussen zorgprofessionals/werkgevers en mantelzorgers te verbeteren.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X