Drie Minuten #tip #autisme

Peter werkt in een ziekenhuis én hij heeft kinderen met autisme. Voor de eindeloze en voor iedereen vermoeiende verhalen van zijn zoon bedacht hij een prima strategie.

Peter: Als het over autisme gaat denk ik vaak aan de uitspraak van Johan Cruijff  “Je gaat het pas zien als je het door hebt.” Er zijn heel wat puzzelstukjes op z’n plaats gevallen sinds, na uitgebreid onderzoek, onze zoon is gediagnostiseerd met Asperger en ADD. Niet dat daar gelijk een pasklare handleiding bij hoort, maar het helpt wel in het zoeken naar oplossingen voor praktische problemen.

Als klein kind is onze zoon helemaal bezeten zijn van fantasieverhalen. Een Pokémon tijdschrift in huis staat garant voor wekenlang verhalen over Pikachu en vrienden, ’s ochtends, ’s avonds, eigenlijk altijd. Best grappig en op het eerste oog onschuldig. Maar als het op een gegeven moment op school niet meer lukt, omdat steeds weer fantasiegedachten met je aan de haal gaan, dan is het niet leuk meer. En daarnaast komen er ook steeds meer frustraties over vriendjes die jou niet meer lijken te begrijpen.

Precies drie minuten

Gelukkig vinden we samen steeds een betere manier om de dagen weer prettig te maken en volgen daarbij jouw unieke persoonlijkheid. Soms blijkt een werkende oplossing van kinderlijke eenvoud. Het eindeloos praten over een spel of tv-serie, het wordt voor jou en voor ons te vermoeiend. Samen met onze ‘ouder-psycholoog’ bedenken we de drie-minuten-regel. Op een aantal vaste momenten op de dag praten we dan precies drie minuten samen over dat superleuke spel. Die drie minuten is er echte aandacht. Nog helemaal niet zo simpel om goed te blijven luisteren naar een spraakwaterval over Minecraft. Na de drie minuten ronden we het gesprekje af. En het werkt! Onze zoon heeft geleerd om zijn verhaal een einde te geven en kan dan zelf ook weer door. Het geeft ook rust voor ons allemaal. De laatste maanden heeft hij het niet meer zo nodig, die drie-minuten-regel. Maar als het weer even anders loopt, vraagt hij er zelf weer om. Dan is de behoefte er weer om op die manier zijn hoofd ‘leeg te maken’.

En dan lijkt autisme opeens heel simpel. De ‘drie-minuten-regel’ als ultieme oplossing voor het kind met veel verhalen in z’n hoofd. Zo simpel is het natuurlijk niet. Maar dat zie je pas, als je het door hebt.

Peter is getrouwd met Bertine en heeft zoons in de leeftijd van 6 tot 19 jaar. Vier jongens met ieder hun eigenheid; slim, vrolijk, serieus, eigenwijs, onhandig, handig. Drie zijn gediagnostiseerd met een autisme.

Bron: UMC Utrecht

is journalist, netwerkbouwer, trainer en vertaler. Zij werkt in Nederland en Duitsland op het gebied van media, politiek en zorg.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top