skip to Main Content

Donkere gedachten

Ik wil nog steeds mantelzorger zijn, ik wil niet stoppen maar ik denk dat ik op het punt ben waar ik respijt nodig heb.

 Ik droomde vannacht dat ik mijn moeder vermoordde.

 Ik voel me de laatste tijd echt totaal uitgeput. Meer dan fysiek moe, volkomen uitgeput tot in het diepst van mijn ziel. Ik had me nooit beseft hoe zeer ik rust nodig had.

 Dat is de mantelzorg. Niet voor haar zorgen is geen optie, dus ik ga door, het maakt niet uit hoe uitgeput ik ben. Er zijn zoveel dingen die ik voor mezelf moet doen, voor ons, maar wat kan ik doen? Zij heeft me meer nodig. Ze kan geen moment alleen gelaten worden, dus als er niemand anders is om bij haar te blijven, dan ben ik er.

Ik zou mijn moeder nooit kwaad doen. Ik hou zielsveel van haar, meer dan woorden kunnen uitdrukken.

 Maar de laatste tijd begon ik aan bepaalde dingen te denken. Op een dag, als ze er niet meer is, ga ik dit en dat doen. Op een dag, als ik weer vrije tijd heb. Op een dag, als deze taken zijn gedaan. Op een dag, als mijn moeder deze wereld heeft verlaten.

 Ik denk dat ik voor mezelf moet zorgen voordat die dag aanbreekt.

 Ik wil niet dat ze echt sterft. Ik wil dat ze niet ziek is. Ik wil dat ze weer beter is. Ik wil samen ergens gaan lunchen, met haar en haar honden in het park lopen, giechelen over wat we dit weekend kunnen gaan kopen als we naar het winkelcentrum gaan. Ik wil niet dat ze dood gaat.

 Elke dag voelt het alsof er een stukje van mij dood gaat. Of al dood is. De ene voet voor de andere, de volgende taak op de lijst. Wat heeft ze nodig? Wat heeft ze straks nodig? Ik heb mezelf vergeten.

 Ik heb mezelf veel te lang vergeten.

 Dit is een wake-up call.

Anoniem.

Avatar

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X