skip to Main Content
Donkere Dagen Voor Kerst

Donkere dagen voor Kerst

Soms vraag ik me af of ik de enige ben, die daar last van heeft. De donkere dagen. Niet alleen vlak voor Kerst, al eerder en het loopt wat langer door. Een klein beetje somberl. Niet ziek, maar ook niet helemaal fit. Vooral gauwer moe, geen zin om welk klusje dan ook aan te pakken. Ik heb het er al eens eerder over gehad.  Ik merk dat mijn verdriet wat hoger zit deze periode  Maar als ik het me dan afvraag, zie regel 1, dan zie ik om me heen, dat meer mensen vaker thuis zijn en rustig(er) aandoen of dat in elk geval proberen deze tijd. Ik merk het ook aan de kinderen. Vroeger zou mijn moeder zeggen dat het tijd voor het voorjaar is. Dat is jammer genoeg nog even niet in zicht.

Het is natuurlijk voor ons ook vreemd, alles dit jaar de eerste keer zonder Sjonny. Vorig jaar om deze tijd maakten we ons op voor de Kerst met hulp in huis. We hebben vlak voor die tijd nog een overleg gehad met alle hulpverleners die rondom Sjon een rol hadden. Van huisarts, mensen uit het ALS team en uit het thuiszorgteam. Alles werd besproken van hulpmiddelen (we hadden echt een half ziekenhuis in onze woonkamer) tot onze privacy. Want waar thuiszorg dacht Sjonny een plezier te doen om bij hem te gaan zitten in de woonkamer na het zorgmoment, bleven de kinderen en ik vaak langer boven, als zij hem zorg gaven. Juist om er niet altijd mee geconfronteerd te worden. Zo waren er natuurlijk meer dingen waarover overlegd moest worden.

Wij als gezin deden er met elkaar alles aan om het Sjon zo goed mogelijk naar de zin te maken. Met elkaar bij hem eten, want hij kon niet meer bij de eettafel zitten. We hebben hem nog soep gevoerd in hele kleine hapjes tijdens de Kerst, terwijl hij al maanden via de sonde voeding kreeg. Hij had er zo’n zin in dat we hem dit natuurlijk van harte gunden. Gelukkig ging dat allemaal goed. Door de vorm van ALS die Sjon had, kon hij namelijk steeds moeilijker slikken (en zijn spraak was al langer uitgevallen). Wat hebben we met elkaar genoten van Kerst, van de verjaardagen er vlak voor en vlak na, van Oud en Nieuw waarbij Sjon toch een hele poos buiten is geweest. Heel dik ingepakt, maar hij genoot. Het was een bijzondere periode. Als ik daar aan denk, krijg ik nieuwe energie. Straks toch maar de boom opzetten als de kinderen thuiskomen..

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen ter nagedachtenis aan Sjonny en in januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen”, “de balans tussen liefde en mantelzorg uit. Mariska ondersteunt mantelzorgers met gesprekken, lezingen en traningen.

Mariska

Mariska van Gennep is weduwe, haar man Sjonny overleed in april 2017 aan ALS. Zij schrijft over hoe het was om mantelzorger te zijn van een ernstig zieke zonder vooruitzichten en hoe het nu met haar gezin gaat. In september 2017 heeft ze de Kilimanjaro beklommen ter nagedachtenis aan Sjonny en in januari 2018 kwam haar boek “ALS heb je niet alleen”, "de balans tussen liefde en mantelzorg uit. Mariska ondersteunt mantelzorgers met gesprekken, lezingen en traningen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X