skip to Main Content
Denk Aan Mamma

Denk aan mamma

Ik heb van veel mensen gehoord dat dit niet makkelijk is, en daar hebben ze gelijk in. De feestdagen met een moeder met de ziekte van Alzheimer is op z’n zachtst gezegd anders. Ik kijk met zoveel verdriet en medelijden naar mijn moeder en ik zou zo graag willen dat ik haar pijn kon wegnemen.

Denk aan mamma als je zegt “ik heb niks om aan te trekken”. Het is verdrietig dat iemand, die zoveel kleding heeft dat ze de komende tien jaar niks meer hoeft te kopen, zichzelf niet meer kan aankleden. Ze doet dingen verkeerd om aan of binnenste buiten. Ik vroeg me al af waarom ze haar pyjama aan wilde houden en ik observeerde haar een paar keer. Ze weet simpelweg niet wat ze moet doen met de kleren die ze in haar hand heeft.

Ze wil steeds maar dezelfde kleren dragen, omdat het te moeilijk is om iets anders uit te kiezen. Nu kleed ik haar en zorg ik dat ze er mooi uit ziet. De volgende keer dat jij je gaat aankleden en iets zoekt om aan te trekken, wees dan maar blij dat je weet wat je ermee moet doen en waar het hoort te hangen of liggen.

Denk aan mamma, de volgende keer dat je een fijn warm bad neemt. Waardeer het feit dat je niet bang bent voor water, dat het zo goed voelt om fris en schoon te worden en dat je zelf, alleen en zonder anderen om je te helpen, een bad kunt nemen en dan zonder hulp uit het bad kunt stappen.

De volgende keer dat je een kamer inloopt en vergat waarom je daar bent, denk dan aan mamma. Zij doet dat nu voortdurend! Het probleem is dat wij gewoonlijk kunnen achterhalen waarom ze daar is, maar zij helaas niet.

Ze heeft meer schoenen dan Carry in Sex and the City maar kan ze niet meer dragen omdat ze haar balans verliest. Soms glipt ze even haar kamer in, en doet een paar schoenen met hoge hakken aan. Dan staat ze daar alleen maar, bang om zich te bewegen en te vallen. Denk aan mamma, de volgende keer dat je jouw favoriete hoge hakken draagt, die maken dat jij je mooi en aantrekkelijk voelt.

Ze wordt blind aan een oog en de dokter test haar ogen vaak om te zien of ze geopereerd moet worden. Ze denkt dat ze een nieuwe bril nodig heeft, maar de bril die ze heeft is gloednieuw. Haar ogen zijn zo verdrietig. Ze probeert te huilen maar haar traanbuisjes zijn zo droog dat er geen tranen komen. Ik huil voor haar, ik heb genoeg voor ons allebei. Zij ziet mij echter nooit huilen, daar zorg ik wel voor.

Mamma vraagt me iedere dag of ze me ergens mee kan helpen. Kon ze dat maar! Ze wil de afwas doen maar weet niet waar afwasmiddel voor wordt gebruikt.

Denk aan mamma als je erover denkt om een wandeling te maken en allerlei excuses verzint om het niet te doen. Zij kan nu nergens meer naar toe lopen zonder een rollator en van wandelingen maken is al helemaal geen geen sprake meer.

Denk aan mamma als je terugdenkt aan leuke (feest)dagen die je samen met vrienden en familie doorbracht en de dingen die jullie deden. Jij kunt je die dingen en die mensen herinneren. Zij niet.

Geniet van je huis en wees dankbaar dat je geen gemene dochter hebt die voor je zorgt. Mamma blijft maar zeggen dat ze naar huis moet, omdat ze ons niet zo lang lastig wil vallen met haar bezoek. En ze weet zeker dat haar hond haar mist. Je hart is waar je huis is, en ik heb haar hart gebroken.

Ik knuffel haar vaak, vooral als ik geïrriteerd raak omdat ik het gevoel heb dat ze zich niet wil gedragen. Het maakt me elke keer verdrietig als ik me besef hoe de rollen zijn omgedraaid. Het is moeilijk te bepalen wanneer ze mamma is en wanneer Alzheimer het overneemt.

Heb geen medelijden met mamma of mij. Dit is een keuze die zij gemaakt heeft. Zij heeft nooit met mij gepraat over wat ik zou moeten doen als dit zou gebeuren of hoe ik me zou moeten voorbereiden op die zorg. Ik wil jou adviseren om je kinderen hier niet doorheen te laten gaan als het even kan. Als het mogelijk is, zorg dan dat je regelingen hebt getroffen. Iedereen hoopt op een lang en gezond leven, maar soms blijken je geest en je lichaam niet hetzelfde te willen.

Schrijf je herinneringen op of vertel je kinderen verhalen over jezelf en jouw familie, voordat je te oud bent en je die verhalen niet meer correct kunt herinneren. Zelfs als je kinderen niet echt geïnteresseerd zijn, dan zijn er wellicht kleinkinderen die dingen willen weten. Iedereen heeft een verhaal en jouw verhaal is uniek. Mamma praat nu over mensen en vertelt verhalen over zichzelf, maar raakt in de war en weet niet over wie ze het nou precies heeft.

Als je een moeder hebt die gezond is, wees dan dankbaar dat ze voor zichzelf kan zorgen. Als ze ziek is of in een verzorgings- of verpleeghuis, laat je dan niet de kans ontnemen om haar op te zoeken en het samen even gezellig te hebben of misschien zelfs te lachen. De tijd dat je die mogelijkheid niet meer hebt kan zomaar aanbreken. Laat haar merken en voelen dat je van haar houdt.

Als jij je moeder te vroeg hebt verloren, dan voel ik met je mee. Ik hoop dat je goeie tijden met haar hebt doorgebracht toen ze er nog was. Zeker nu de feestdagen eraan komen hoop ik dat je haar net zoveel mist als ik mijn moeder mis. Want haar missen betekent dat het goed was tussen jullie.

Fijne feestdagen!

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Mariette Otten McGovern

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X