skip to Main Content

Dementiepraat: ‘Ik heb mijn handen vol!’

Af en toe pols ik mijn vader of hij zich eenzaam voelt. Natuurlijk ziet hij ons dagelijks maar dat wil niet zeggen dat je je niet eenzaam kunt voelen natuurlijk. Mijn vader heeft het daar liever niet over. Wuift het weg of maakt er een lolletje over. Dit keer rijden we in de auto als ik het er weer eens op waag:

“Pap, voel jij je wel eens eenzaam?”

Ik???’ (zet hele grote ogen op) “Hoe kom je daarbij? Voel jij je soms eenzaam?” (lachend)

” Nou pap, je lacht er wel om maar ik kan me voorstellen dat je het alleen thuis niet altijd fijn vindt.”

Ik heb het anders best voor elkaar!

” Maar zou je dan niet naar een dagbesteding willen. Lekker onder gelijkgestemden zijn?”

Doe niet zo belachelijk, Mallijn! Onzin wat je zegt!! 

” Dat is geen onzin. Ik wil alleen dat je het zegt, als je wel iets zou willen.”

Willen? Willen, zeg je? Ik heb helemaal geen tijd voor dat soort tijdverdrijf. Ik heb mijn werk, mijn gezin!”

” Werk je weer?” (ik kon het niet laten om te vragen)

Ik werk toch?” En terwijl hij het zegt, weet hij dat het niet klopt…
Nou ja, ik bedoel dat ik druk ben met jullie.” ( jullie, dat zijn zijn kinderen 😉 )
“Dat komt maar en dat gaat maar” (
om voor hem te zorgen)
“En dan die hond…”
“Nee Mallijn, geen denken aan. Ik ga nergens heen. Ik heb mijn handen vol!”

Marjolijn Bruurs

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X