Foto © Claudia Otten

Deel 2: Langzamerhand komt alles goed

Ik schreef er de laatste keer al over dat langzamerhand alle regelzaken goedkomen. Vandaag kreeg ik het bericht van de woningbouw dat mijn vrouw van het huurcontract is verwijderd en de woning nu op mijn naam staat. Ik vond het wel confronterend. Ik heb een rekening voor mijn vrouw geopend en haar bankpas geactiveerd. Mijn vrouw vind het allemaal best spannend maar ook stoer zo’n eigen bankrekening, pas en e-dentifier. Ik heb er een mooi hoesje voor haar omheen gedaan waarna het als een goudstaaf werd opgeborgen. Toen mijn vrouw hoorde dat ik er alvast €50 op had gestort was het compleet. Mooi om te zien. Ik heb een wijziging gedaan bij de UWV zodat deze de uitkering van mijn vrouw op haar eigen rekening kunnen storten. Ik wacht nog met het wijzigen van de en/of rekening tot eerste betaling op haar rekening is ontvangen, anders zou er mogelijk een schuld kunnen ontstaan door afschrijvingen. Dat wil ik voorkomen. Ik probeer mijn vrouw al een poosje te motiveren contact op te nemen met de maatschappelijk werker binnen de zorginstelling. Deze kan mijn vrouw dan helpen met het aanvragen van zorgtoeslag. Ik bemerkte dat mijn vrouw het telkens vooruit schoof. Gisteren heb ik contact gehad met de maatschappelijk werker om te overleggen. Deze pakte het zeer positief op en heeft vandaag al contact gehad met mijn vrouw. Kan ik ook hierin een stapje terug doen. Ik ben nog druk met mijn gezondheid. Het gaat zeker nog niet lekker. Was ook niet de verwachting. Over twee weken heb ik een endoscopie, morgen een afspraak met de diëtist, met de anesthesioloog en een afspraak voor de uitslag van de endoscopie. Vandaag wilde het ziekenhuis ook een operatie plannen voor de 27ste deze maand. Dat leek mij een beetje voorbarig aangezien er geen uitslag is. Het was een foutje. Zal me toch niet gebeuren dat ik lig te snurken op de operatietafel en ze geen idee hebben wat te moeten doen. Rustig aan, het gaat me al snel genoeg.
Maar alles komt ook werkelijk in delen. Na een zeer vreemde discussie met de wmo over het verwijderen van de traplift waarbij ze de schuld uiteindelijk probeerde in mijn schoenen te schuiven. De wmo had er een zooitje van gemaakt en wilde de traplift bij de zorginstelling te Zandvoort verwijderen. De traplift prijkt al ruim 5 jaar op onze trap thuis. Maar vandaag is de traplift dan uiteindelijk verwijderd. Binnen de tien minuten was er een grote herinnering gedemonteerd. Het gevecht welke ik maanden heb gehad om de traplift voor mijn vrouw te krijgen. De maanden dat ik mijn vrouw van en op de trap heb getild. De momenten dat ik alleen sta in het nemen van beslissingen. Maar ook nog steeds alle indrukken alleen moet verwerken. Het gaat goed met mijn vrouw binnen de zorginstelling. Zo nu en dan hapert er wel wat maar ik probeer er zo neutraal mogelijk mee om te gaan. Mijn vrouw belt mij nog wel als er iets niet zo lekker gaat volgens haar beleving. Vandaag had ik mijn vrouw aan de telefoon en vertelde ze dat ze een klankschalensessie heeft gehad. Dit is wekelijks. Mijn vrouw vertelde dat het vandaag wat lastig was om tot rust te komen maar dat toen ze aan mij dacht en hoe ik reageer en zeg als dit aan de hand is de rust weer terug kwam. Het raakte mij. Zo lief en vertederend. Morgen heb ik weer een vervolgafspraak met het buurtteam om zaken te regelen. De toestand met de CAK welke begin augustus veroorzaakt is door hun zelf heb ik eindelijk recht kunnen trekken. De facturen waren behoorlijk te hoog maar uiteindelijk gecorrigeerd. De gecorrigeerde factuur kreeg ik wel als betaalherinnering met dreiging dat deze onmiddellijk voldaan moest worden omdat er anders incassokosten bij zouden komen. Ik heb het maar zo gelaten. Het is opgelost, dat was mijn doel. Volgende week heb ik het eerste onderzoek in het ziekenhuis. Helaas heb ik wel een herhaalrecept moeten vragen voor de pijnmedicatie. Na overleg heb ik deze onmiddellijk gekregen en kon de medicatie ophalen in het ziekenhuis. Ik laat het allemaal een beetje over mij komen, maar het is wel zorgelijk. Binnenkort weet ik meer. Gelukkig kunnen afspraken wel eerder omdat ik op wachtlijsten ben gezet.

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top