skip to Main Content

De ZORG klaagt!

Mantelzorgelijk OpinieHet is echt interessant, wat er de afgelopen maanden op Mantelzorgelijk.nl gebeurt. Door het feit dat ik als mantelzorger niet de antwoorden kon vinden die ik zocht,  zijn wij eind vorig jaar dit platform begonnen. Blijkbaar was ik niet de enige die door de bomen het bos niet meer zag, want inmiddels volgen duizenden mensen ons. Mensen die allemaal in hetzelfde schuitje zitten als ik en op wat voor manier dan ook, te maken hebben met ZORG. En al die mensen hebben een mening over de manier van zorgen. Maar die komen lang niet altijd overeen – en zeker niet zodra de ZORG het gaat overnemen!

Er komt gelukkig steeds meer erkenning voor de centrale rol die mantelzorgers hebben in de zorg. Vaak zorgen mantelzorgers 24/7  en krijgen ze slechts een paar uurtjes hulp van ZORGprofessionals. Mantelzorgers spelen dus helemaal niet pas recentelijk “een steeds belangrijkere rol”,  maar ze krijgen nu godzijdank wel meer erkenning omdat ze onontbeerlijk zijn in alle nieuwe ZORGplannen. Dat professionals nu zelfs wordt geleerd om met mantelzorgers samen te werken, is natuurlijk best laat maar wel een verdomd goede zaak. Maar om nou meteen te veronderstellen dat – door  met elkaar in gesprek te gaan – ZORG professionals de mantelzorgers kunnen ondersteunen bij alles wat ze nodig hebben? Nahh..Ik denk het niet!

Nog te vaak wordt (helaas) volledig vanuit de ZORG gedacht. Overal waar de ZORG informeert, eigenlijk. Ik schrijf het woord ZORG expres met hoofdletters, omdat ik hiermee natuurlijk de zorgprofessionals bedoel. Het is namelijk zo dat iedereen zorgt, en dat wordt door de ZORG nogal eens vergeten. Want een gegeven blijft, dat ieder mens wel voor iemand zorgt, of dat nou voor jezelf, je kind, je ouders of een oude oom is. En iedereen doet dat op een heel  eigen manier. Een manier die in de ogen van ZORG niet altijd handig is, niet spoort, slordig of zelfs onveilig is,  maar mensen ‘zorgen’ op hun eigen manier, vol overgave en vaak op de toppen van hun kunnen. En juist omdat daar TE vaak over heen gewalst wordt op het moment dat de persoon waarvoor men gezorgd heeft wordt opgenomen door de ZORG, verliezen alle eerstelijns verzorgers – als in familie en vrienden –  hun betrokkenheid. Natuurlijk mogen ze nog wel  zorgen, maar nu nog uitsluitend op de manier van de ZORG. Hoe zij al jaren zelf voor elkaar zorgden, dat deugt niet en wordt niet langer op prijs gesteld. Een kwestie van slikken of stikken dus. En dat nadat zij zich zo lang hebben uitgesloofd voor de persoon, waar zij al tijden voor zorgden!

Dus misschien moet de ZORG nu eindelijk eens ophouden met klagen dat (de oorspronkelijke) mantelzorgers niet betrokken genoeg zouden zijn. Laat de professionals liever eens kijken hoe de mantelzorgers al die tijd al verzorgd hebben en.. hoe de persoon die nu zorg vraagt – op zijn beurt ook op eigen wijze nog voor familieleden zorgde. Ondersteun dus de al reeds bestaande systemen van mantelzorgers. Vraag als ZORGprofessional gewoon als je iets niet begrijpt en informeer eens wat de mantelzorger zou willen blijven doen voor het familielid, dus ook na opname. Zelfs als dat simpel koken, wassen of aankleden is. Het kan toch niet zo zijn dat bepaalde zorgtaken – nadat je ze als mantelzorger misschien wel jaren hebt uitgevoerd – opeens niet meer zouden kunnen, omdat de ZORG dat nu exclusief regelt? Op die manier valt de hele basis van de zorgvragende en de mantelzorger weg. Dan zou je als mantelzorger in wezen enkel nog met een doos bonbons op bezoek kunnen komen. Is de zorg vragende daar dan mee gebaat? Is de familie daar mee gebaat? Nee! Het zorgt alleen maar voor onnodige onrust en veel frustraties. Iedereen die zorgt, heeft iets gemeen:  ZORGEN DOEN WE SAMEN!

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties
  1. Mooi blog! Heb er 10 jaar terug al een scriptie over geschreven tijdens mijn opleiding. Helaas na 10 jaar zie ik geen verbetering in de zorg. Vorig jaar nog een hele discussie gehad op mijn vorige werkplek over het kopje koffie dat ik een mantelzorger schonk zonder dat hij moest betalen. Veel 24uurst settings nemen mantelzorgers nog steeds niet serieus, laat staan dat ze hen waarderen als een toegevoegde waarde in de zorg voor hun “client”.

    Veel gemeentes zijn er wel mee bezig maar het blijft vaak bij praten. Heb tijdens een raadsvergadering geopperd dat als men mantelzorg wilt borgen binnen 24uurs settings men in het dossier vragen hierover moet opnemen zodat je zeker weet dat er door de zorg gesproken is over de mogelijkheden en de wensen en behoeftes van mantelzorgen binnen een 24uurs setting.

    1. Dankjewel Cynthia, er is decennia lang weinig tot niets verandert als het om dit onderwerp gaat. 35 jaar geleden liep mijn moeder al tegen dezelfde dingen aan, toen zij voor haar moeder zorgde. Hooglopende ruzies met de leiding van het verpleegtehuis over ‘po-tijden bijvoorbeeld. Je leert een kind om te plassen, als je aandrang hebt. Hoe bizar dat dit soort mensen dan niet naar het toilet geholpen worden. Tijd of geen tijd. Een plas laat zich niet plannen. Mijn moeder bleef naar het toilet gaan en dat irriteerde het hoofd van de afdeling zo erg, dat ze mijn oma amper hielpen. ‘Po tijd is po tijd’ , en ‘ dan blijven we aan de gang, zij is de enige niet ‘ was haar motto.Dit is slechts een voorbeeldje. Er waren er nog veel meer! Gelukkig had mijn moeder destijds veel steun aan onze vertrouwde dorps huisarts en samen met hem heeft mijn moeder destijds besloten om mijn oma gewoon thuis te verzorgen..

      Hoe simpel en respectvol kan het zijn: even taken verdelen en naar elkaar luisteren is alles wat nodig is!

  2. Heel herkenbaar Marjolein. Vandaag bij het symposium van In voor Mantelzorg bleek dat mensen uit de ZORG nog heel erg zoekende zijn naar een manier van samenwerken met mantelzorgers. De wil tot samenwerken is er wel, maar het “hoe” blijft voor velen een vraag.
    Het heeft tijd nodig en bewustwording, bij een grotere groep ZORGERS dan vandaag aanwezig!

    1. Hoi Mariëtte,

      Wat fijn dat je nog even terugkomt op het symposium van vandaag. Ik hoop oprecht, dat wij met elkaar als mantelzorgers (via Mantelzorgelijk ) kunnen bijdragen aan een stukje bewustwording van de enorme praktijkervaring die wij met z’n allen hebben. Met elkaar en voor elkaar, want zorgen doen we uiteindelijk echt samen!!

      Liefs
      Marjolijn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X