skip to Main Content

De wondere wereld van mimakker Sophie: Een aanzoek

Het is stil in het appartement van de jonge meneer Dersnaren, ofwel Bas. In de deuropening blijft miMakker Sophie staan. Bas staat met zijn rug naar haar toe. Hij is volledig in beslag genomen door twee grote beren die op de tafel staan. De wereld om hem heen lijkt even niet te bestaan.
Bas is een bijzondere man. Hij praat vaak in beeldspraak waardoor zijn omgeving hem niet altijd begrijpt. Met Sophie heeft hij een klik, ook al zijn er ook dagen dat Sophie niet kan doordringen in zijn wereld. Is de klik er wel dan lopen ze samen over de gang als twee musketiers of ze hebben hele gesprekken wanneer ze eensgezind door het raam naar buiten kijken. Aan een paar woorden in dialect, maakt niet uit welke, hebben ze genoeg om het even uit te proesten.
Een tijdje staat Sophie te kijken naar het tafereel vanuit de deuropening. Ze ziet hoe meneer contact maakt met de beren en het vertedert haar. Bas en Sophie delen hun liefde voor knuffelberen. Zonder aanleiding verlegt hij ineens zijn aandacht naar de deur. Een grote glimlach verschijnt op zijn gezicht als hij Sophie ziet staan. Terwijl hij op haar toeloopt zegt hij: “Ik voelde al dat je er was! Ik ken jou.” In een mum van tijd hebben ze samen de grootste schik.
Uit het niets zegt Bas ineens heel zachtjes en bijna niet te verstaan: “Wanneer gaan we trouwen?”. Sophie weet niet of ze het wel goed gehoord heeft en vraagt helemaal overdonderd: “Wat?” Bas schiet in de lach en zegt: “Ja, dat dacht ik al.” Sophie kijkt hem vragend aan maar ze krijgt echter geen antwoord. Voor Bas sluit de wereld zich weer om hem heen, net zoals ze hem aantrof.
Toch gebeurde er even iets heel moois! Het volledig aanwezig zijn, in het hier en nu. Niets willen, niets moeten. Het wordt gevoeld en in dit geval zelfs benoemd. Dank je wel Bas voor dit prachtige moment van contact.
Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X