skip to Main Content

De stagiaire

Maandag een nieuwe week een nieuwe dag.
Vandaag een ochtend dienst en acute middag zorg.
Vandaag beginnen de scholen weer en dit is ook de week waarin de nieuwe leerlingen en stagiaires beginnen met boventallig meelopen.
Altijd weer leuk nieuwe aanwas in leren en wegwijs kennis overdragen en enthousiast maken voor de (wijk)zorg. Maar ook zelf weer veel leren leerlingen houden je scherp.
Vandaag gaat de stagiaire met mij mee, ik ben altijd extra blij te zien als er weer eens een jonge man in het team komt stage lopen, deze blijven helaas naar mijn zin toch wat achter in de (wijk)zorg.
Het is 6.50 uur en daar staat hij een slanke jonge man net 18 jaar en met een mooie glimlach een beetje zenuwachtig maar netjes op tijd op mij te wachten.
We stellen ons voor, het niet kunnen geven van een hand blijf ik lastig vinden zeker op deze momenten.
Het wordt je eerst echte stage, door de corona is voor hem het eerste gedeelte allemaal wat anders gelopen als normaal.
Ik stel je gerust en geef aan dat alles goed komt maar begrijp dat je het spannend vind.
We stappen in de auto, hier krijg je van mij een welkomst tasjes wat snuisterijtjes van de werkgever winkelwagen muntje, pen notitieblokje wat folders werkhandschoenen handalcohol ect.
Altijd een leuke verassing voor de nieuwelingen.
Ik leg in het kort uit wat we vandaag gaan doen, en druk je op je hart zoveel mogelijk te vragen en vermeld er gelijk bij dat domme vragen niet bestaan!
Je geeft aan wat onzeker te zijn en het ook wel spannend vind, ik geef aan dat dat heel normaal is maar dat wel lieve cliënten hebben en ik ook best meeval en je gauw genoeg zal zien dat het allemaal wel meevalt en eigenlijk super leuk is.
We beginnen met stomazorg, deze zorg heeft wat meer handelingen als normaal, vol aandacht kijk je toe en stelt vragen, zo mooi om te zien als ze het zo spannend vinden maar eigenlijk er gelijk helemaal inzitten en het liefst alles in een keer willen weten, dat zijn de goeden, de leergierigen.
De ochtend verloopt rustig, ik laat je vast een paar kleine dingen doen, dit vind je super. Het aanleren van het werken met een Doff en Donner wat na een paar keer al redelijk goed gaat, je maakt een praatje met de cliënten en bent gemeend geïnteresseerd en dat merken de cliënten ook en vragen jou ook uit.
De ochtenddienst zit erop je hebt het zichtbaar leuk gevonden. We gaan even pauze houden en om 12 uur begint onze tweede dienst tot 18.00 uur, acute middag zorg.
Ik leg uit dat alle cliënten en ook niet cliënten die een alarm van onze organisatie hebben en een noodgeval hebben alarm kunnen maken, dit kan zijn voor iets ernstigs, maar ook voor b.v een verschoning, vallen ect. We hebben vandaag 2 vaste cliënten in de route en voor de rest is het afwachten, soms is het druk soms rustig meestal geen heel spannende dingen.
Dan gaat de telefoon, Alarm er is spreek contact maar cliënt is bijna niet te verstaan, of we erheen willen gaan. Het is 15 min bij ons vandaan we zij er dus zo.
Altijd een gezonde spanning als je niet weet wat je zal aan treffen.
Ik zie dat jij het wel heel spannend vind, in de auto leg ik uit wat we gaan doen er zal eerst een loper gehaald moeten worden voor we naar binnen kunnen.
Ik bel aan en open de deur, in de kamer zit en man onderuit gezakt in zijn stoel, grauw grijs van kleur klam zweet geen koorts drukkend gevoel op de borst en pijn in linker schouder/arm licht benauwd en moeite met praten.
Ik stel wat vragen en ook de stagiaire vraagt nog wat terwijl ik 112 bel, alles wijst overduidelijk op een hartaanval.
De ambulance is onderweg, de stagiaire gaat beneden de ambulance opvangen, ik blijf onder tussen bij de cliënt hou hem goed in de gaten en stel hem gerust. Ik bel van een van de kinderen om ze vast op de hoogte te brengen en dat ik meer weet terug zal bellen, ik hou de hoor tegen dhr. zijn oor zodat dochter nog wat tegen vader kan zeggen, dhr. Knikt en zegt nog dag.
Altijd als je wacht lijkt 5 min een uur te duren, ik pak de eerste benodigd heden, medicatie telefoon agenda en gehoorapparaten kleding en ochtendjas en zet deze vast in een tas klaar.
Dhr. Lijkt meer moeite te hebben met ogen open te houden, de grauwe kleur lijkt toe te nemen, dan komen gelukkig de ambulance broeders binnen en sluiten gelijk de apparatuur aan en constateren vrij snel dat het inderdaad om een hartinfarct gaat.
En dan gaat het snel, een infuus wordt aangesloten en diverse medicatie wordt in rap tempo gegeven terwijl de andere broeder het ziekenhuis belt om aan te geven dat er een patiënt aankomt die gedotterd dient te worden.
Jij kijkt op een afstandje mee, je ziet nu hoe het in zijn werk gaat als je een ambulance broeder bent, het geen jij graag wil worden dat had je me net een half uur eerder verteld.
In de auto evalueren we het gebeurde en de handelingen die we gedaan hebben, en komen tot de conclusie dat we snel en accuraat gehandeld hebben. We hopen het best voor dhr.
Die middag kom je er nog een paar keer op terug het heeft behoorlijk indruk gemaakt, wat ik ook wel begrijp het is je eerste dag en er gebeurt veel en gelijk iets ingrijpends, ik leg gelijk maar even uit dat dit gelukkig niet heel vaak voor komt. We krijgen nog 2 alarmen beiden niet zo spannend als de eerste maar je hebt een zeer mooie afwisselende eerste dag in de zorg gehad. Je geeft aan het een hele fijne en leerzame dag te hebben gevonden, ik zie een twinkeling je ogen en ik weet, jij komt er wel!
De cliënt met het hartinfarct is gedotterd en er is een stent geplaatst, dhr. heeft weer een mooie roze gezonde kleur en maakt alweer grapjes aldus dochter.
Ook stuur ik jou vanavond nog even een berichtje hoe het met je gaat en of alles goed is. Je geeft aan dat je het een topdag vond blij bent dat het goed gaat maar dat je de dag nog wel een beetje aan het verwerken bent!
Maar heel graag vaker met de acute middagzorg mee zou willen.
Ik kijk nu al uit naar onze volgende diensten samen!

Essies wijkblogs

Esther van den Eventuin is verzorgende IG en werkzaam in de wijkzorg. Esther blogt daarover op Facebook: https://www.facebook.com/essies.wijkblogs.1/

Als vig'er in de wijkzorg neem ik jullie mee in de wereld achter de voordeur van onze cliënten in de wijk.
En deel met jullie deze bijzondere, indrukwekkende, interessante vrolijke, gezellige, ontroerende, en soms verdrietige of schrijnende momenten

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X