De ondergewaardeerde mantelzorger

“Je broer belt me elke dag,” zegt mijn moeder vaak op overdreven trotse, sentimentele toon. Hij woont 500 kilometer hiervandaan en kan niet vaak op bezoek komen, vandaar dat zijn telefoontjes veel voor haar betekenen. Die opmerking stelt me echter altijd voor een raadsel. Als haar primaire verzorgster bel ik haar ook iedere dag, behalve op dagen dat ik zelf bij haar ben. Toch blaast ze nooit trots van de toren over mijn telefoontjes, mijn bezoeken of het verzorgen van haar medicijnen, het regelen van haar financiën, verzekeringen of de thuishulp. Ik vraag me soms af of ze mijn harde werk als vanzelfsprekend beschouwd.

Tja, de wetenschap dat we doen wat we kunnen voor degenen die we liefhebben, zou onze grootste beloning moeten zijn. Maar het is toch wel prettig om af en toe wat erkenning te krijgen van de mensen voor wie we zorgen. Een schouderklopje doet een hoop voor het moreel van de mantelzorger.

Ik vind het moeilijk om me niet gepikeerd te voelen. Als ik chagrijnig ben, stoor ik me enorm aan het feit dat mijn broer veel minder doet dan ik, en toch complimenten krijgt die ik nooit krijg. Dat stimuleert mij niet om meer voor mijn moeder te doen, en maakt dat ik me soms aan hem irriteer.

Er zijn veel redenen waarom hardwerkende mantelzorgers soms ondergewaardeerd worden. De ouder wordende ouder kan het afschuwelijk vinden dat hij of zij hulp nodig heeft, en kan uit wrok de mantelzorger geen waardering gunnen. Het kan ook zijn, dat het werk van een mantelzorger door de eentonigheid van de zorgroutine simpelweg onderdeel van het dagelijks leven is geworden. Zo gewoon dat men er niet meer over nadenkt en het onbewust eigenlijk verwacht.
Hoe kun je nu wat welverdiend respect krijgen, zonder dat je overkomt als een klagend, om aandacht vragend persoon?
Hier zijn wat ideeën:

Blaas de loftrompet over jezelf. In de zakenwereld vragen werkgevers hun werknemers aan het eind van het jaar vaak om een lijst van hun prestaties. Als “leidinggevende” mantelzorger voor een familielid heb je natuurlijk niet zo’n formeel proces nodig, maar je zou andere familieleden op de hoogte moeten houden van de vele taken die je uitvoert. Je zou bijvoorbeeld een groepsmail kunnen aanmaken, waarin je hen op de hoogte houdt van de meest recente doktersbezoeken of transacties die je hebt verricht. Als familieleden de reikwijdte van jouw taken als mantelzorger begrijpen, zullen ze je hoogstwaarschijnlijk eerder complimenteren met wat je doet, of zelfs aanbieden om te helpen.

Hou de humor erin. Om jonge kinderen goeie manieren aan te leren, als ze iets willen of hebben gekregen, zeggen ouders vaak tegen ze: “Wat zeg je dan?” Zo wordt hen geleerd om de woorden alsjeblieft en dank je wel te gebruiken. Een opmerking om volwassenen zich ervan bewust te maken dat ze wel wat dankbaarheid kunnen tonen, is bijvoorbeeld
“Tel ik ook nog mee vandaag of ben ik onzichtbaar?” of als grapje: “Sorry, ik hoorde het niet goed, was dat een complimentje?” Vaak zijn degenen voor wie je zorgt na verloop van tijd zo geobsedeerd met hun eigen leed, dat ze de inspanningen van de mantelzorger niet meer opmerken. Dan hebben ze soms een luchthartige herinnering nodig, zoals “Je hoeft me niet te bedanken hoor, ik doe het alleen voor het geld.”

Bedank degene voor wie je zorgt. Soms is de beste manier om een bedankje te krijgen om eerst de ander te bedanken. Om een sfeer van wederzijdse waardering te creëren, kun je hem of haar bedanken voor alles dat hij/zij jaren geleden voor jou heeft gedaan. Op die manier zien zij hoe jij op jouw beurt nu voor hen zorgt. Bedank hen ook voor alles waarbij ze je op dit moment helpen. Zo moedig je hen aan om je vaker te assisteren. Wellicht zullen ze jou dan ook weer vaker bedanken. Als iemand “dank je wel” zegt, is het aardig om altijd met “graag gedaan,” te antwoorden om hen te laten weten dat je het gebaar waardeert.

Geef jezelf een schouderklopje. Als familieleden echt geen waardering kunnen of willen laten blijken, dan zul jij je daar helaas bij neer moeten leggen. Je kunt geen ijzer met handen breken. Uiteindelijk moet je jezelf waarderen, wetend dat je goed werk doet en dat je het om de juiste redenen doet. Je kunt het niet altijd iedereen altijd naar de zin maken. Soms moet je het jezelf gewoon naar de zin maken.

Geschreven door Barry J. Jacobs.
Met dank aan AARP.

http://www.aarp.org/home-family/caregiving/info-2016/family-caregiver-respect-appreciation.html?intcmp=AE-HF-CARE-SPOT2-CARE4CAREGVR

is vertaalster, musicus en werkt als taalcoach voor Rosetta Stone. Ze woont en werkt in Florida, in de Verenigde Staten.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top