De lege stoel thuis….

Vandaag ga ik in op het verdriet van de mantelzorger waarvan de partner of ouder naar een verpleeghuis is verhuisd. Vaak voelen zij zich onbegrepen in hun gevoel en in wat dit met hen doet.

Hier bij Mantelzorgelijk weten ze als geen ander hoe moeilijk dit kan zijn voor naasten.  Op het platform zijn er verschillende ervaringsverhalen over te lezen, misschien dat je daar al wat herkenning in terug kunt vinden? Deze verhalen kunnen je helpen, je zult jezelf misschien beter begrepen en gesteund te voelen.

Het nemen van de beslissing om je dierbare naar een verpleeghuis te verhuizen kan voor mantelzorgers buitengewoon moeilijk zijn om verschillende redenen:

Emotionele band: Mantelzorgers hebben vaak een sterke emotionele band met degene voor wie ze zorgen. Deze band kan het extra moeilijk maken om de noodzaak van een verhuizing te accepteren, omdat het voelt alsof ze hun dierbare in de steek laten door de zorg over te dragen aan vreemden.

Gevoel van verantwoordelijkheid: Mantelzorgers voelen vaak een diepe verantwoordelijkheid voor de zorg van hun dierbare. Het nemen van de beslissing om ze naar een verpleeghuis te verhuizen kan aanvoelen als falen in die verantwoordelijkheid, zelfs als het in het beste belang van de persoon is.

Schuldgevoel: Mantelzorgers kunnen zich schuldig voelen over het idee om hun dierbare naar een verpleeghuis te sturen, zelfs als ze weten dat het de beste keuze is. Ze kunnen zich schuldig voelen over het feit dat ze niet meer voor hen kunnen zorgen of zich afvragen of ze meer hadden kunnen doen om de situatie te voorkomen.

Angst voor verandering: Een verhuizing naar een verpleeghuis betekent grote veranderingen voor zowel je dierbare als voor jou als mantelzorger. Dit kan angst en onzekerheid veroorzaken over hoe je dierbare zal reageren op de nieuwe omgeving en zorg, en hoe dit de relatie tussen jou en je dierbare zal veranderen.

Dat het je mag helpen ..

Om er het beste van te maken heb ik wat info verzameld om deze nieuwe fase in jullie leven zo aangenaam mogelijk te kunnen laten verlopen. Het is in ieder geval belangrijk om te onthouden dat het nemen van deze beslissing met liefde en zorg is genomen!

Nu je niet meer constant hoeft te zorgen kun je je dagelijkse activiteiten naar eigen behoeften en interesses opnieuw inrichten. Wel heb ik in mijn achterhoofd zitten dat vandaag de dag de kans groot is dat je daarbij toch nog rekening moet houden met evt. zorgtaken in het verpleeghuis.

Natuurlijk blijf je betrokken bij de zorg van je dierbare ook al woont deze nu niet meer thuis. Je blijft met regelmaat bezoeken en neemt waarschijnlijk deel aan activiteiten die worden georganiseerd in het verpleeghuis. Maar heb je extra tijd, gebruik hem dan ten goede van jezelf!

  • Pak oude of zoek nieuwe hobby’s of interesses op. Dit kan helpen bij het afleiden van eventuele gevoelens van eenzaamheid of verlies.
  • Plan op z’n tijd ontspannende activiteiten om verbonden te blijven met anderen uit je sociale omgeving. Het geeft niet alleen plezier maar kan ook ondersteuning geven wanneer dit nodig zal zijn.
  • Zoek steun bij andere mantelzorgers of in mantelzorggroepen. Het delen van ervaringen en advies kan enorm helpen bij het omgaan met de nieuwe situatie.
  • Als “vriend van” kun je op een veilige manier online contact maken met lotgenoten op het forum. Ik kan het alleen maar aanbevelen als je het even niet meer weet of gewoon even lekker van je af wilt kletsen.
  • Als je merkt dat je moeite hebt om je nieuwe routine te vinden aarzel dan niet om professionele hulp in te schakelen. Een therapeut kan ondersteuning bieden bij het omgaan met de veranderingen en emoties die gepaard gaan met deze nieuwe situatie.

Het is belangrijk om geduldig te zijn, geef het de tijd om aan je nieuwe routine te wennen!

Note:

Denk er eens over na om je verhaal op te schrijven en te delen met je lotgenoten. Jouw verhaal kan anderen weer helpen en het kan voor jezelf ook als een opluchting worden ervaren. Delen is helen!

Avatar foto

Jolanda Groothuis, trotse dochter van Willem💖, voor hem heb ik jaren gezorgd en door hem ben ik hier ooit eens op het platform terecht gekomen. Mantelzorgelijk heeft mij zoveel gegeven: hier kreeg ik antwoorden op mijn vragen, hier kon ik vrijuit mijn zorgen delen met lotgenoten, hier voel(de) ik mij thuis.
En ik ben nog lang niet van plan om dit "warme nest" te verlaten!

Samen staan we sterker, daar blijf ik van overtuigd!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top