De kracht van de foto – gastblog van miMakker Sophie

gerja visscher

Mevrouw van Groningen heeft Sophie vanaf de allereerste ontmoeting in haar hart gesloten. Tijdens hun laatste ontmoeting, inmiddels vijf weken geleden, is er een foto van hen beide gemaakt.

Mevrouw doet haar handen spontaan de lucht in wanneer ze Sophie in de deuropening ziet staan. “Hé, wat fijn dat je er weer bent.”, zegt ze. En ze reikt hierbij Sophie haar hand. “Weet je dat ik een mooie foto van ons heb,” vertelt ze trots en ze beeldt uit hoe ze er samen op staan. “Weet je nog dat je die gemaakt hebt? Of weet je dat niet meer.” “Ik?” vraagt Sophie verbaasd. “Heb ik die gemaakt?” “Oh nee, dat kan natuurlijk helemaal niet. En dat vertel ik nog wel aan iedereen,” zegt mevrouw met een ondeugende glimlach en ze slaat hierbij haar hand voor haar mond.

“Weet je, de foto hangt bij m’n bed. Ik heb je dus altijd heel dicht bij mij.”

Op dit moment ben ik, Gerja, geraakt. Het is pas de vierde keer dat mevrouw van Groningen en Sophie elkaar ontmoeten. Maar het verhaal gaat verder, want voordat Sophie kan reageren, vraagt mevrouw het volgende:

“Mag ik je m’n kamer laten zien?” Sophie knikt blij. Mevrouw steekt haar hand uit en helpt Sophie bij het opstaan. Halverwege de huiskamer zegt mevrouw: “Oh wacht even, ik vergeet iets.” En ze loopt terug om haar rollator op te halen. In haar kamer aangekomen, laat ze trots de foto van haar en Sophie zien. De foto zit geklemd achter de alarmbel en inderdaad recht boven haar hoofdkussen.

“Mooi hè,” zegt ze. “Ik denk altijd even aan je wanneer ik naar bed ga. Nu ben je elke nacht heel dichtbij. Daar denk jij misschien nu ook wel aan wanneer je vanavond naar bed gaat.”

Deze woorden hebben mij, Gerja, die dag niet meer losgelaten. En inderdaad, toen ik diezelfde avond in bed stapte, dacht ik aan mevrouw van Groningen en de foto boven haar bed.

Gerja

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top