skip to Main Content
De Kleine Broer #zorgintensiefkind

De kleine broer #zorgintensiefkind

Dit gedicht gaat over mijn jongens.

Toen de jongste ongeveer 3 jaar was ging hij zijn grote broer in ontwikkeling voorbij.

Hij leerde fietsen terwijl zijn broer dat niet kon. (en nu weten we dat hij dat ook nooit zal kunnen)

In dit gedicht beschrijf ik het moment waarbij de kleine broer voor het eerst op zijn eigen fiets wegfietst, zijn grote broer vertwijfeld op de stoep achterlatend.

En ik? Ik stond er als toeschouwer, vanachter het raam, naar te kijken…

De kleine broer,

Die al snel de ‘grootste’ was,

Zo’n 3 jaar was je pas.

Je racete op je fietsje weg

En je grote broer,

Die had pech.

Hij had het nakijken

En kon je niet meer bereiken.

Mijn moederhart brak,

Ontredderd bleef je grote broer staan,

“waar was jij nou heengegaan?”

Tegelijkertijd bloeide mijn hart voor jou,

Dat jij je eigen weg mocht gaan, dat is wat ik wou.

Samen groeien jullie op,

Ieder op zijn eigen pad en op zijn eigen manier,

Met vooral samen veel plezier!

mama

 

Avatar

Dorothé Boots

Dorothé Boots is moeder van twee zonen waarvan de oudste gehandicapt is. Zij blogt over wat zij in haar leven thuis, maar ook in haar coachingpraktijk, May-D coaching, meemaakt.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X