ua pauline redlich

De boel bedonderen

Stel: je hebt een netto-inkomen van 2000 euro per maand. Alles wordt duurder en je moet bezuinigen. 200 euro per maand. Dat is best veel geld; oftewel tien procent.

Maar waar bezuinig je op? Je neemt een rigoureus besluit:
De auto gaat weg.

Dat bespaart 25 euro wegenbelasting, 25 euro verzekering, 125 euro benzine plus gemiddeld 25 euro onderhoud en reparaties per maand. Het is de enige bezuiniging die je kunt bedenken. Je baalt enorm want nu moet je fietsen. Bovendien kun je hierdoor geen boodschappen meer doen voor verschillende familieleden. Die zijn nu boos. Helaas kan het niet anders. Ze moeten er begrip voor hebben.

Maar nu komt je vriend langs en die heeft een briljant idee. Hij zegt: ‘Je hebt nu 200 euro per maand over. Als je nu eens het geld van de komende drie jaar bij elkaar legt, dan kun je voor 7200 euro een vakantiehuisje kopen. (36 maanden keer 200 euro) En dan laat je die boze familieleden daar logeren. Een beetje paaien. Dan is alles vast weer goed.

Ik zie je denken, lieve lezer: Wat is dit een raar voorbeeld?

Hoe bestaat het, dat je plotseling al het geld van de komende drie jaar – in totaal 7200 euro – vandaag in je handen hebt? Je hebt helemaal geen geld óver, je komt juist 200 euro per maand tekort! Waar komt die 7200 euro vandaan?

Dit slaat nergens op.
Maar toch is dit precies wat er gebeurt in de gemeente waar ik woon. En als het hier gebeurt, dan kun je er donder op zeggen dat het ook op andere plekken gebeurt. Misschien wel in de gemeente waar jij woont.

De gemeente zei: We moeten bezuinigen.
Weet je wat, we sluiten het zwembad. Dat bespaart per jaar 150.000 euro. Dat moet echt, want we komen dat bedrag tekort.

Maar nu komt het:
Vervolgens zeggen ze: ‘Doordat het zwembad dicht is, hebben we 150.000 euro over. Dat is 1,5 miljoen euro in de komende tien jaar. Weet je wat: We gebruiken dat geld om een aantal verenigingen in onze gemeente te ondersteunen.’

Ik begrijp de achterliggende gedachte: een beetje paaien en die mensen zijn dan allemaal blij en zullen niet meer moeilijk doen over het zwembad. Probleem opgelost.

Ik zie je denken, lieve lezer: Wat is dit een achterlijke situatie?

Hoe bestaat het, dat ze plotseling al het geld van de komende tien jaar – in totaal 1,5 miljoen euro – vandaag in handen hebben? Ze hebben helemaal geen geld óver, ze komen juist 150.000 euro per jaar tekort! Waar komt die 1,5 miljoen vandaan?

Dit slaat nergens op.
Maar toch is dit precies wat er gebeurt in de gemeente waar ik woon.

Nou ja, niet helemaal. Ze hebben een ‘inschattingsfoutje’ gemaakt. Er was namelijk meer tegenstand dan gedacht. Maar ook dáár hebben ze een oplossing voor bedacht. In plaats van 1,5 miljoen euro hebben ze ‘maar’ vijf ton aan de verenigingen geschonken.

Maar laten we wel wezen:
Dit is niet bezuinigen. Dit is goochelen met geld! Schuiven met potjes. De boel bedonderen met dubbele agenda’s en vooral niet het achterste van je tong laten zien…
Snap jij waarom dit gebeurt?

Ik wel.

Al die ‘blije mensen’ van de verenigingen die een gift hebben gekregen, dát zijn de mensen die volgende week op deze wethouder stemmen. En zij wast haar handen in onschuld. Er stond op 25 februari zelfs een interview met haar in de krant waarin zij zegt zich zorgen te maken omdat ouderen niet voldoende bewegen.

Tuurlijk meid.
Je hebt zélf het zwembad dichtgegooid. Maar daar heb je vast geen actieve herinnering meer aan.
En de ouderen, de mantelzorgers, de mensen die de ontspanning zo hard nodig hebben? Die zijn de dupe van dit ‘beleid’. Zoals op zoveel plaatsen in Nederland.

Ik weet niet of hier echt iets aan te doen is. Of dit soort acties voorkomen kunnen worden.
Wat ik wél weet, is dat ik erover kan schrijven. Dat ik het Helder kan maken.

Zodat de stemmers
1. kritisch zijn,
2. hun conclusies trekken en
3…

een andere keuze maken!

Denk je nu, ik wil meer lezen over wat Pauline te vertellen heeft? Blogs, tips, over haar theatershow Zeikwijf of over de roman waar zij aan werkt? Meld je dan HIER aan en ze houd je op de hoogte.

Pauline Redlich (1968) is naast schrijfster, spreekster en mediator ook mBIT-coach. mBIT-coaching brengt balans in hoofd, hart en buik voor meer succes en wijsheid. Zij is getrouwd en moeder van een zoon en dochter, waarvan de zoon extra zorg nodig heeft. Pauline schrijft momenteel een roman over de eenzame zoektocht van een zorgmoeder én zij helpt zorgmoeders om hun eigen behoeften liefdevol en zonder schuldgevoel op nummer één te zetten. www.mamaisblij.nl

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Je hebt gewoon gelijk Pauline maar dit gebeurt overal. Kijk maar wat er sinds mevrouw Krikke allemaal in de Haagse gemeenteraad gebeurt. Denk je nou echt dat ik vertrouwen heb in de zittende gemeenteraad? Die alles sloopt en er niks voor teruggeeft en ondanks protesten gewoon doorgaat?
    Dus ja ik stem voor de tegenbeweging. De partij met het duidelijkste programma en de partij die, hoe is het mogelijk, toch nog resultaten behaalt hier in Den Haag.
    Maar in het algemeen durf ik best te beweren dat de politiek zich nog nooit zó op een afstand heeft gehouden van het normale, échte leven als nu. Op een paar uitzonderingen daargelaten en die riskeerden ‘een functie elders’.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top